Początki ulicy sięgają 1873 r. jednak trudności z wykupem działek spowodowały, że dopiero 1879 r. Śląskie Towarzystwo Akcyjne Nieruchomości mogło bez problemów wytyczyć nową ulicę. W tym samym roku nadano jej imię Maxa von Forckenbecka, nadburmistrza Wrocławia w latach 1872-78, który szczególną uwagę poświęcał sprawom szkolnictwa, budowy mostów, kanalizacji i gazownictwa. Za swe zasługi otrzymał, odchodząc ze stanowiska, honorowe obywatelstwo Wrocławia. Zabudowa powstała w latach 1880-1885 w stylu neorenesansowym z przedogródkami i ogrodami z tyłu kamienic. Głównymi architektami byli Friedrich Barchewitz (proj. Lobe Theater, hotel przy ul. Leszczyńskiego, rozbudowa fabryki Gottfrieda Linke), H. Brost i Karl Grosser (Śląskie Muzeum Sztuk Pięknych, hotel Monopol, dom handlowy Schottländera przy Świdnickiej).

W czasie wojny zniszczona została kamienica nr 4, a w jej miejscu po wojnie wzniesiono nowe budynki. Część budynków została ładnie odnowiona (np. nr 9), niestety niektóre oszpecono, dodając nadbudówki (nr 6-8). Obecna nazwa nadana po wojnie upamiętnia Aleksandra Hercena - rosyjskiego myśliciela, pisarza i rewolucjonistę, który poparł powstanie w Polsce w 1863 r.

Bieg obecnej ul. Podwale wyznaczył przebieg murów miejskich i znajdującej się przy nich zewnetrznej fosy miejskiej. Niezabudowana droga nabrała miejskiego charakteru dopiero po wyburzeniu fortyfikacji w 1807 r. Po rozparcelowaniu w 1813 r. na 26 działek nowa ulica otrzymała nazwę Am Stadtgraben (Przy Fosie Miejskiej). Istnienie dużych parcel, które w następnych latach dzielono na mniejsze, pociągało za sobą ciągłe zmiany numeracji. Aby usprawnić te działania w 1847 r. zdecydowano się na podzielenie ulicy na trzy odcinki i nadanie im osobnych nazw (wywodzących się od przedmieść, przez które przechodziły):

- odcinek od ul. Sikorskiego do pl. Orląt Lwowskich nazwano Nikolai Stadtgraben (Podwale Mikołajskie);
- od pl. Orląt Lwowskich do ul. Dworcowej - Schweidnitzer Stadtgraben (Podwale Świdnickie);
- od ul. Dworcowej do al. Słowackiego - Ohlauer Stadtgraben (Podwale Oławskie);

W dwa lata po podziale ulicy zamontowano na niej oświetlenie gazowe. Do połowy lat 40. XIX w. wzdłuź ulicy ciągnęły się głównie ogrody, które z czasem zaczęły zastępować okazałe gmachy użyteczności publicznej i budynki mieszkalne. W latach 1828-1834 między ul. Sądową i pl. Orląt Lwowskich wznisiono Koszary Kirasjerów (później Grenadierów), a w latach 1845-1852 na sąsiedniej działce powstał okazały gmach sądu. W następnych latach powstały: Synagona Na Wygonie (1866-70), dom handlowy Martina Schneidera (ob. Podwale), gmach Prezydium Policji (1925-27), monumentalny dom towarowy Wertheim (AWAG, po wojnie PDT) czy willa rodziny Haase pod nr 76 (później siedziba śląskiego oddziału HJ).

W czasie wojny najbardziej ucierpiał południowy odcinej ulicy między ul Czystą i ul. Kołłątaja, a także rejon ul. Traugutta i pl. 1-go Maja. Po wojnie ulica także była podzielona na trzy odcinki, lecz 11 grudnia 1951 r. zdecydowano się na ich połączenie pod jedną nazwą - ul. Podwale.