starsze
Wrocławskie Zakłady Wyrobów Papierowych
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 5.82

Kresy woj. dolnośląskie Wrocław Przedmieście Oławskie ul. Kościuszki Tadeusza, gen. Wrocławskie Zakłady Wyrobów Papierowych

Lata 1989-1992 , Jeden z produktów Wrocławskich Zakładów Przemysłu Papierniczego - brulion A4 96 stron w kratkę

Skomentuj zdjęcie
Przedmiot nr 2. Na stronie obiektu jakoś go nie widzę I otworzyć do pełnego rozmiaru też się nie da. Trudne początki ;-)
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: korekta
2012-12-13 09:47:34 (13 lat temu)
Neo[EZN]
+1 głosów:1
do mamik: Wieczorem poprawię - może być trochę problemów bo zakres zmian był bardzo duży.
2012-12-13 10:15:32 (13 lat temu)
Neo[EZN]
+1 głosów:1
do Neo[EZN]: ... a za wszelkie uwagi bardzo dziękuję.
2012-12-13 10:15:44 (13 lat temu)
do Neo[EZN]: Ok, chciałem od razu wypróbować, a w czasie porządków w szafie znalazłem taki "zabytek" ;-)
2012-12-13 10:24:49 (13 lat temu)
Jaki cenny ;) - przed denominacją.
2012-12-13 20:02:29 (13 lat temu)
do ZPKSoft: Ale porównanie- chyba nie to.
2012-12-13 20:05:22 (13 lat temu)
do ZPKSoft: Porównania jako żywo nie robiłem (bo i z czym?). Samo się zrobiło, a co zabawne w polu do wpisania numeru zdjęcia do porównania jest pusto ;-)
2012-12-13 21:40:57 (13 lat temu)
Bardzo cenne ‘’znalezisko’’. To jeden ze skromniejszych zeszytów - na rynek krajowy. Obok takich, produkowano zeszyty luksusowe. Lakierowane i ’’powlekane’’, sztywne i miękkie okładki. Na rynki bliskowschodnie. Formaty inne niż PN - ZN. Bardziej ‘’kwadratowe’’ zbliżone nieco do A5-A4. Okładki pięknie zdobione- kolorowe, często z arabską czcionką z tabliczką. Bardzo dobry jakościowo papier. Liniowanie czy kratkowanie przeróżne. Wielobarwne z marginesami. Tzw. odrzuty z eksportu można było kupić (czasem) np. w Sklepie Papierniczym przy Prądzyńskiego nr 1. Gdzieś mam tzw. notesy (resztki) produkowane z tych ‘’bez jakości’’.
2021-07-30 16:48:10 (4 lata temu)
Kiedyś zeszyty były estetyczne, nie takie pstrokate jak teraz…
2021-07-30 20:30:07 (4 lata temu)
do Licho: Poczucie estetyki się zmieniło. Niestety. Teraz wszystko musi być ‘’krzykliwe’’. Przeciwnie niż w ‘’stonowanych’’ latach 50-60.
2021-07-30 21:28:58 (4 lata temu)
mamik
Na stronie od 2004 wrzesień
21 lat 9 miesięcy 3 dni
Dodane: 13 grudnia 2012, godz. 9:44:19
Rozmiar: 724px x 1024px
0 pobrań
1384 odsłony
5.82 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mamik
Obiekty widoczne na zdjęciu
zakłady przemysłowe
Zbudowano: 1889
Dawniej: Mechnische Papierwaren Fabrik, Wrocławskie Zakłady Wyrobów Papierowych
Zakłady wyrobów papierniczych Richarda Chutscha pod nazwą Mechnische Papierwaren Fabrik stanęły na Przedmieściu Oławskim w 1889 roku. W następnych latach powstają kolejne obiekty związane z fabryką: w 1903 roku przy ówczesnej ul. Tauentzienstraße budynek mieszkalny projektu Maksa Günthera, a w 1907 fabryczny magazyn. Po drugiej wojnie światowej przy tej samej ulicy, zmienionej na Kościuszki, rozpoczęły działalność Wrocławskie Zakłady Wyrobów Papierowych, produkowano tam m.in. popularne w całej Polsce zeszyty i bloki rysunkowe. 
Z rejestru przedsiębiorstw skreślono we wrześniu 2004 r.
Agonia fabryki trwała do 2012 r. tj. do czasu podjęcia decyzji o wyburzeniu części zabudowań, dobudowaniu nowych i adaptacji istniejących do celów mieszkalnych (lofty).
ul. Kościuszki Tadeusza, gen.
więcej zdjęć (3544)
Dawniej: Tauentzien Strasse, Neue Tauentzien Strasse
Ulica nabrała miejskiego charakteru po 1807 r., co związane było z wyburzeniem fortyfikacji miejskich. Jednak już wcześniej w tym miejscu biegła jedna z głównych dróg Przedmieścia Świdnickiego. W 1823 r. do ulicy przyłączono odcinek między ul. Dworcową i ul. Pułaskiego zwany Małym Wygonem. Wtedy też oficjalnie wprowadzono nazwę Tauentzienstr. Patronem został pruski generał Friedrich Bogislav von Tauentzien (1710-1791). W 1863 r. do ulicę ponownie przedłużono, tym razem do połączenia z ul. Traugutta i ul. Krakowską. Nowy odcinek dla odróżnienia od starszego nazwano Neue Tauentzien Strasse. Posiadał ona także odrębną numerację. Stan taki trwał do pierwszych lat XX wieku. Wtedy zdecydowano się na połączenie całej ulicy pod jedną nazwą i z jedną numeracją.

W 1945 roku zdecydowana większość zabudowy uległa zniszczeniu. Trochę mniej zniszczeń zanotowano we wschodnim odcinku ulicy. Ulica jako jedna z pierwszych po wojnie otrzymała nowego patrona. 25 lipca 1945 r. został nim generał, bojownik o niepodległość Polski Andrzej Tadeusz Bonawentura Kościuszko (1746-1817). W kolejnych latach w mijscu zniszczonych w czasie wojny kamienic wzniesiono bloki.