sekcja montowana jest w zewnętrznym szablonie (przyrządzie montażowym), pozwalającym na właściwe i zgodne z dokumentacją techniczną utrzymanie parametrów tej sekcji, widoczny niewielki fragment dna przechodzący w burty o łamanej linii (krzywiźnie), które są wzmocnione kształtownikami (kątowniki), pełniącymi rolę wręgów (nie są to typowe kształtowniki i profile stosowane w okrętownictwie); dno wzmocnione jest dennikami z blach, a stewa dziobowa oraz pasy poszycia burt wzmocnione dodatkowo poprzecznymi węzłówkami także z blach, dodatkowo sekcja ta wzmocniona jest w płaszczyźnie symetrii grodzią wzdłużną – cała ta konstrukcja będzie stanowiła tzw. skrajnik dziobowy. Widoczny na fotografii układ wzmocnień jest typowy dla tzw. zładu poprzecznego; rozstaw zarówno wręgów jak i denników (i nie tylko) regulują stosowne przepisy towarzystwa klasyfikacyjnego, pod nadzorem którego jest budowana jednostka – w tym przypadku jest to zapewne PRS; zastosowanie zewnętrznych szablonów oraz typowych profili hutniczych (odmiennych jak dla okrętownictwa) pozwalało na szybki i nieskomplikowany montaż poszczególnych sekcji.