Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 1 głos | średnia głosów: 6
 | Kresy › woj. łódzkie › Łódź › Centrum › ul. Wólczańska › Fabryka Ernesta Wevera |
1973 , Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego im. Marii Konopnickiej.
Skomentuj zdjęcie
Woj11
+1 głosów:1  Dawna "Fabryka tasiem, koronek i guzików" przy ulicy Kopernika 1/3. Założona została przez Ernesta Wevera w 1880 roku. 2026-05-14 15:34:12 (miesiąc temu)
da signa
+1 głosów:1 do Woj11: Przypisane. 2026-05-14 15:41:09 (miesiąc temu)
|
|
Na stronie od 2018 czerwiec
7 lat 11 miesięcy 29 dni |
Dodane: 14 maja 2026, godz. 14:55:50
Rozmiar: 2141px x 2798px
2 pobrania 163 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia da signa
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
zakłady przemysłowe
|
Fabryka Ernesta Wevera
więcej zdjęć (12)
Architekt: Edward Creutzburg
Fabryka Ernesta Wevera przy ulicy Wólczańskiej 83 (róg Kopernika) w Łodzi
Fabryka wybudowana w 1882 roku dla Ernesta Wevera została zaprojektowana przez Edwarda Creutzburga. Wytwarzano w niej taśmy, koronki i guziki kokosowe. W pierwszym dziesięcioleciu XX wieku w zakładzie pracowało 420 osób. Budynek został rozbudowany w 1900 roku.
W 1930 roku, po śmierci właściciela, budynek przejął jeden z dyrektorów, tworząc w nim firmę "E. Wever, dzierżawca Gustaw Patberg i Spółka" wytwarzającą taśmy, wstążki i koronki. W okresie okupacji hitlerowskiej, obok Patberga w fabryce został Gustaw Triebe, który wykupił większość mniejszych zakładów mieszczących się w fabryce. Po wojnie utworzono Zjednoczone Fabryki Tasiem i Wstążek Patberg i Triebe, a następnie Państwowe Zakłady Przemysłu Pasmanteryjnego Łódź - Południe. Do końca XX wieku budynek był własnością Zakładów Przemysłu Pasmanteryjnego "Lenora". Obecnie budynek jest własnością prywatną, nowy inwestor zmienia fabryczne hale na pomieszczenia biurowe.
Wikipedia
Fabryka wybudowana w 1882 roku dla Ernesta Wevera została zaprojektowana przez Edwarda Creutzburga. Wytwarzano w niej taśmy, koronki i guziki kokosowe. W pierwszym dziesięcioleciu XX wieku w zakładzie pracowało 420 osób. Budynek został rozbudowany w 1900 roku.
W 1930 roku, po śmierci właściciela, budynek przejął jeden z dyrektorów, tworząc w nim firmę "E. Wever, dzierżawca Gustaw Patberg i Spółka" wytwarzającą taśmy, wstążki i koronki. W okresie okupacji hitlerowskiej, obok Patberga w fabryce został Gustaw Triebe, który wykupił większość mniejszych zakładów mieszczących się w fabryce. Po wojnie utworzono Zjednoczone Fabryki Tasiem i Wstążek Patberg i Triebe, a następnie Państwowe Zakłady Przemysłu Pasmanteryjnego Łódź - Południe. Do końca XX wieku budynek był własnością Zakładów Przemysłu Pasmanteryjnego "Lenora". Obecnie budynek jest własnością prywatną, nowy inwestor zmienia fabryczne hale na pomieszczenia biurowe.
Wikipedia
ul. Wólczańska
więcej zdjęć (898)
Ulica Wólczańska w Łodzi, mająca 4200 metrów, łącząca ulice Próchnika i Pabianicką. Rozpoczyna się w Centrum (dzielnica Śródmieście), a kończy na Górniaku (Górna). Na początkowym odcinku równolegle do niej przebiegają aleja Kościuszki oraz ulica Gdańska. Ulica posiada 265 numerów.
Ulica powstała biorąc nazwę od Wólki nad Jasieniem. Rozkwit przeżyła w samym końcu XIX wieku, kiedy pojawiły się tu fabryki, a z nimi siedziby przemysłowców.
* Jej początki sięgają roku 1826, gdy nazywała się Wólska.
* W 1915 roku zgermanizowano ją na Spinnlinie.
* W latach 1918-1940 występowała jako Wólczańska. Jej nazwa podobnie jak Wólska – była wciąż związana z wsią lub folwarkiem Wólka.
* W latach 1940-1945 funkcjonowała znów zniemczona nazwa Spinnlinie.
* W 1945 r. powróciła Wólczańska.
Już od roku 1860 była wybrukowana. W latach 1917-1918 wybrukowano odcinek od ul. Anny (dziś al.Mickiewicza) do posesji nr 257. Była to wówczas najdłuższa ulica w mieście.
Wikipedia
Ulica powstała biorąc nazwę od Wólki nad Jasieniem. Rozkwit przeżyła w samym końcu XIX wieku, kiedy pojawiły się tu fabryki, a z nimi siedziby przemysłowców.
* Jej początki sięgają roku 1826, gdy nazywała się Wólska.
* W 1915 roku zgermanizowano ją na Spinnlinie.
* W latach 1918-1940 występowała jako Wólczańska. Jej nazwa podobnie jak Wólska – była wciąż związana z wsią lub folwarkiem Wólka.
* W latach 1940-1945 funkcjonowała znów zniemczona nazwa Spinnlinie.
* W 1945 r. powróciła Wólczańska.
Już od roku 1860 była wybrukowana. W latach 1917-1918 wybrukowano odcinek od ul. Anny (dziś al.Mickiewicza) do posesji nr 257. Była to wówczas najdłuższa ulica w mieście.
Wikipedia