Murowany kościół parafialny św. Marcina zbudowany 1879 na miejscu dawnego. Czterokondygnacyjna, gotycka wieża ceglana z zachowanymi ostrołukowymi oknami, w dole czworoboczna, u góry ośmioboczna, stanowiąca pozostałość gotyckiego kościoła wzniesionego już w XIII lub XIV w.



Wewnątrz, w nawie - jeszcze do niedawna - istniały niegdyś dwie renesansowe całopostaciowe płyty nagrobne z XVI w. Jerzego Siemkowskiego z herbami Topór, Korab, Pomian i Junosza (?) i datą 1564 raz Zofii z Bielskich Boguckiej z herbami Rola, Dołęga, Wieruszowa (?) i Lewart (?) oraz datą 1587, ale niestety zostały bezmyślnie zniszczone. Przetrwała natomiast pamiątkowa tablica poświęcona L. Niemojowskiemu.



W barokowym wyposażeniu uwagę zwraca ołtarz główny (zapewne z 2. poł. XVIII w., przebudowany w XIX w.) z obrazem Chrztu Chrystusa i św. Marcina autorstwa Rafała Hadziewicza; a ponadto ołtarze boczne z XVIII w. z obrazami: MB Różańcowej, Przemienienia Pańskiego i śś. Walentego, Marcina i Wincentego i krucyfiks z XVIII w.



Źródło: lodzkie.travel