starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 14 głosy | średnia głosów: 6

Kresy woj. małopolskie Kraków Dzielnica I Stare Miasto ul. Pijarska Muzeum Czartoryskich

Lata 1920-1925 , Muzeum Czartoryskich, pseudogotyk XIX w.

Skomentuj zdjęcie
verbensis
+1 głosów:1
Podmiana + źródło.
2022-12-08 12:28:55 (3 lata temu)
4elza
+1 głosów:1
Świetna jakość.
2023-12-10 09:12:05 (2 lata temu)
StaSta
Na stronie od 2015 maj
11 lat 1 miesiąc 14 dni
Dodane: 29 listopada 2015, godz. 17:25:48
Autor: Henryk Poddębski ... więcej (3610)
Rozmiar: 3500px x 2482px
Aparat: NIKON D90
1 / 6sƒ / 5.6ISO 22050mm
12 pobrań
980 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia StaSta
Obiekty widoczne na zdjęciu
muzea
Muzeum Czartoryskich
więcej zdjęć (43)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1880
Dawniej: Klasztorek, Załułek Książąt Czartoryskich
Zabytek: A-107 z 2 stycznia 1968

Samo Muzeum Książąt Czartoryskich początkowo zajmowało tylko część pomieszczeń późniejszego kompleksu muzealnego. Po wybuchu II wojny światowej najcenniejsza część zbiorów została ewakuowana i ukryta w pałacu w Sieniawie. Już w połowie września 1939 Niemcy dowiedzieli się o kryjówce i rozpoczęli grabież, w wyniku czego bezpowrotnie przepadła większość zgromadzonych wcześniej w tym miejscu dzieł sztuki. Przez całą niemiecką okupację Krakowa grabież była konsekwentnie kontynuowana. Po wojnie większość eksponatów odzyskano, niemniej przepadły 64 obiekty ze Szkatuły Królewskiej, 156 obiektów złotnictwa starożytnego, 104 obiekty złotnictwa nowożytnego oraz 375 złotych monet. W 1950 majątek został włączony do krakowskiego Muzeum Narodowego jako jeden z jego oddziałów. Ze względu na brak podstaw prawnych do przejęcia ruchomych dóbr Czartoryskich, nie dokonano formalnej nacjonalizacji zasobów i status własnościowy kolekcji i budynków pozostał nieuregulowany.

11 stycznia 2010 roku rozpoczęto gruntowny remont muzeum i od tego czasu placówka była zamknięta do końca 2019r.


ul. Pijarska
więcej zdjęć (340)
Ulica Pijarska jest jedną z nielicznych, zachowanych, ulic, jakie powstały pod murami obronnymi Krakowa. Powstała w XIII wieku, jednak wówczas biegła od ulicy Sławkowskiej do Szpitalnej, wkrótce potem zaczęto określać ją mianem Psiej. Dopiero w latach osiemdziesiątych wytyczono fragment od kościoła Reformatów do ulicy Sławkowskiej, łącząc jej obie części. Do czasów nowożytnych ulica była, niejako okupowana przez miejską biedotę i bezdomnych, którzy, jak to wówczas było powszechnie przyjęte mogli znaleźć swoje miejsce jedynie pod miejskimi murami. Sytuację tę zmieniło nieco powstanie kościoła oo. Pijarów pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego. Oficjalna nazwa: „Pijarska” została przyjęta po jej ostatecznym wytyczeniu pod koniec XIX wieku. Obecnie trakt ten ma długość 440 metrów, a jej szerokość waha się od 6 do 20 metrów. W najszerszym miejscach powstały placyki i zaułki.