Osiedle przy ul. Odrzańskiej, składa się z ośmiu bloków. Osiedle wybudowano dla kadry i pracowników cywilnych wojska po 1951 r. Budynki sytuowane obrzeżnie tworzą wyodrębniony kwartał z własnym, obszernym zielonym podwórkiem. Zwraca uwagę (...) niewielka skala tych obiektów, które otrzymały jedynie trzy kondygnacje. Można przypuszczać, że wynikało to z lokalizacji na terenach słabo zurbanizowanych, gdzie dominowała niska, niezbyt zwarta, drewniana zabudowa. (...)
Proste, zwarte dwupiętrowe bryły przykryto wydatnym dachem czterospadowym (...). Płaskie elewacje rozwiązane osiowo i symetrycznie oddziałują przede wszystkim kompozycją rytmicznie rozmieszczonych otworów okiennych. W odmienny, bardziej reprezentacyjny sposób został potraktowany blok stojący prostopadle do ulicy Odrzańskiej, stanowiący zachodnią oprawę tego mikrozespołu. Zyskał typowe, trójdzielne elewacje, jednak o bogatszym detalu. Fasady otrzymały bowiem bonie w partii cokołowej, podziały poziome w postaci gzymsu międzypiętrowego oraz wieńczącego i podziały pionowe uzyskane dzięki lizenom. Na parterze jednego z obiektów przy ulicy Odrzańskiej zorganizowano lokale usługowo-handlowe.

Według: Aleksandra Sumorok "Architektura i urbanistyka Łodzi okresu realizmu socjalistycznego". Wyd. Neriton, W-wa 2010