Ulica Brodzińskiego

W latach 60-tych, gdy nie było jeszcze ulicy Stawowej w tym miejscu, ulica Brodzińskiego była tutaj jedyną. Wg moich ówczesnych, pieszych, rodzinnych wędrówek z miasta na działkę na Presserówkę, ta ulica była jakby przedłużeniem Czarnego Chodnika. Szliśmy tym Czarnym Chodnikiem od przejazdu kolejowego pod Zamkiem, aż na Presserówkę, tam były ogródki działkowe. W tej części, którą tu widzimy, część domków była związana z uprawianą tutaj ziemią

Super Grzegorzu!

Przeżyłem szmat czasu w Cieszynie, ale nie wiedziałem że ta uliczka nosi taką nazwę. Za smyka byłem tu częstym gościem, z racji korzystania z mostku na Bobrówce służącemu nam do skoków do wody ( Bobrówka pod mostkiem miała niezłą głębokość ).

do czesil: Dzięki.

do Jorg: Słyszałem o tym, że było tam kiedyś głęboko. Czy to miejsce jakoś nazywano? Coś mi się obiło o uszy, ale nie mogę sobie przypomnieć. Podobno głęboko było na tyle, że kiedyś koń się tam utopił.

do grzegorzem: Trudno mi dziś z perspektywy takiego szmatu czasu ocenić toń Bobrówki, ale aby z niej korzystać trzeba było jednak umieć pływać. Jedyne co zapamiętałem to piżmaki, które wówczas często się tam koło nas kręciły. Jak to miejsce nazywano, niestety nie pamiętam. O utopionym koniu też coś tam słyszałem.

do Jorg: Jak już piszecie panowie o pływaniu w Bobrówce to na wysokosci Małej Łąki to trzeba było wielkiego samozaparcia aby tam pływać bo co rusz to płynęła gumka ato g...o itp.Poprostu to był totalny sciek.Ale wszyscy żyjemy.Z tym koniem to będzie trzeba sprawdzić czy był podkuty czy nie.:-)

do † marian11: Historyjka z koniem to pewnie przejaw barwnego, lokalnego folkloru ;-) Na swój sposób jednak charakteryzuje to miejsce.

do † marian11: Też korzystałem z tego zakola Bobrówki i jak widać dożyłem całkiem solidnego wieku.

Sprawdziłeś cegły?

Niestety byłem za płotem.Kiedy tam byłem cztery lata temu, też do środka nie wchodziłem. Starsza pani rozmawiała ze mną na zewnątrz.

Piękny symbol świetności pierwszego właściciela. Obecnie zaś gospodarstwo zamienia się w... nie wiem jak to napisać, by nie obrazić. Ślązacy (nie w aspekcie narodowościowym rzecz jasna) byli zawsze pracowici, uporządkowani, dokładni itp. A tu mamy do czynienia z odwrotnością. Upadek!

Pewnie rok przybudówki.

do czesil: W przypadku przybudówki nie bawiono by się w takie detale. Tak mi się wydaje ;-)

do grzegorzem: Spotkałem się już z czymś takim. W każdym razie budynek musiał powstać przed 1934. Na moje oko to lata 1870-1900.

do czesil: Przyznaję, dziwnie ten detal się wpisuje... Charakterystyczny dla takiej architektury

do czesil: Tak, ja też się z takim czymś spotkałam. Np. moi pradziadkowie rozbudowywali w międzywojniu dom, pochodzący z okresu, który wyżej podajesz, wprowadzając nowy datownik i przyozdabiając go w detale.

do grzegorzem: Plaster miodu. Gdy to zobaczyłam od razu przyszedł mi na myśl Prochaska. Widocznie właścicielowi spodobał się ten detal, a architekt - zgodnie z jego życzeniem - przeniósł go tutaj.

do vstrone: Okienko lub świetlik faktycznie identyczny.

do vstrone: Osłodził tym samym mniej efektowną stronę budynku ;-)

do grzegorzem: A z której strony on jest dokładnie? Chyba tu nie ma takiego ogólnego zdjęcia budynku z tym elementem.

do vstrone: Słabo widoczna dobudówka tu Na niej datownik.

do grzegorzem: Dziękuję :-) Podobny dom widziałam jeszcze w kilku innych miejscach na Śląsku Cieszyńskim, np. w Harbutowicach.

Śliczne ujęcie Grzegorzu, brawo!

do Stenek: Dzięki ;)

do Stenek: Szkoda że brakuje nieba :(

do trz (tedesse): Szkoda, że nie mamy przed regulacją potoku.