Zakłady radiowe - "DIORA"

Początkiem Diory jest przybycie do Dzierżoniowa 8 listopada 1945 r. czteroosobowej grupy, którą kierował inż. Tadeusz Kiesewetter. Zostali oni delegowani przez CZPE w celu przejęcia i zagospodarowania obiektu poniemieckiego przy ul. Szkolnej nr 3. Przejęty zakład był pierwotnie fabryką włókienniczą. W trakcie wojny, w 1943 roku, Niemcy rozpoczęli demontaż maszyn włókienniczych, a na ich miejscu uruchamiali produkcję zbrojeniową. Zakład należał do firmy Hagenuk-Werke Kiel. Tu Niemcy przygotowywali produkcję sprzętu nawigacyjnego i radiostacji przeznaczonych dla marynarki wojennej. W roku 1944 lotnictwo radzieckie zbombardowało budynki fabryczne oraz przyległy teren.
Stan obiektów przejętych po wyzwoleniu był zły. Wszystkie budynki zdewastowane, maszyny i urządzenia wywiezione, hale puste, częściowo pozbawione okien, drzwi oraz świetlików. Na koniec 1945 roku załoga fabryki lamp i odbiorników radiowych liczyła 11 pracowników. W marcu 1946 roku załoga PFOR (Państwowej Fabryka Odbiorników Radiowych) liczyła ponad 30 pracowników. Najszybciej uruchomono pierwszy warsztat reperacyjny odbiorników radiowych. Ze zwiezionych do zakładu około 10 tys. sztuk aparatów udało się wyreperować i sprzedać prawie połowę. W marcu uruchomiono kuźnię i częściowo halę obrabiarek. Jesienią 1946 roku powstała galwanizernia. Pierwszym produktem zakładu był odbiornik o nazwie Ludowy, zmontowany na niemieckich schematach, zwany "Hitlerkiem". Pierwszym wyrobem wyprodukowanym w wyzwolonej Polsce był Srebrny Ton, zwany Limuzyną, w 1946 roku. Nazwa ta była przypadkowa i pochodziła ze skojarzenia odbiornika dwuobwodowego z dwuosobową limuzyną. W pierwszym okresie produkcji wyremontowano około 2 tys. sztuk odbiorników Ludowych i zmontowano około 350 Limuzyn. W 1947 kupiono w Szwecji licencję odbiornika AGA, których wyprodukowano blisko 26 tys. W drugiej połowie 1947 powstała dokumentacja techniczna odbiornika "Pionier". Produkcja seryjna ruszyła 3 sierpnia 1948 roku. Odbiornik ten w różnych odmianach był podstawą produkcji do 1956 r.

Źródło: książka "40 LAT ZAKŁADÓW DIORA 1945-1985", praca zbiorowa, wyd. drukarnia techniczna ZR DIORA w nakładzie 2000 szt., 1985 r.