Transzeja

Na Wale Pomorskim budowano z reguły jedną linię transzei, ale zdarzało się, że było ich więcej. W takiej sytuacji były one połączone rowami łącznikowymi, co umożliwiało żołnierzom bezpieczne poruszanie się pomiędzy nimi.
Transzeje i rowy miały kształt ściętej na dole litery V o głębokości 1,5 m i szerokości 0,9 m. W założeniu ściany miały być wzmocnione chrustem lub cienkimi okrąglakami ale nie zawsze udało się to zrealizować.
Co kilkanaście lub kilkadziesiąt metrów wychodziły od nich do przodu krótkie rowy zakończone stanowiskami strzeleckimi. Transzeje były kopane w linii zygzakowatej, co pozwalało obrońcom na skuteczną obronę nawet w przypadku wtargnięcia do nich przeciwnika.
Ogień prowadzony ze schronów bojowych i zwykłych stanowisk strzeleckich mógł skutecznie zatrzymać atakującą piechotę ale nie był w stanie zatrzymać czołgów.