Maciejowska 1

Widzę, że hełm z pomnika jeszcze jest na posesji.....:-(

Po pierwszej światowej Niemcy najwięcej takich stawiali, gdzie hełm, pocisk, miecz, sztylet itp., gubiąc sens utrwalania w ludzkiej świadomości pamięci o żołnierzach jako ludziach mających rodziny i marzenia. Przy okazji wykuwania nazwisk poległych podawano maluczkim, którzy stracili bliskich, przede wszystkim przekaz o sile i niezłomności militarnego państwa.

Ciekawe czy ten pomnik też ze zbiórek zrychtowany?

do antypuszka©: Coś wiecej na temat tego pomnika ? Chyba widze ten helm, ciekawi mnie ta sprawa...dziekuje

do antypuszka©: Jelenia, miasto cudów jednak:)

do antypuszka©: W przeciwieństwie do innego hełmu z pomnika

do vetinari: Hełm został ściągnięty z pomnika z I wojny światowej, który znajduje się z 50 metrów po lewej stronie i wystawiony na aukcji internetowej, ale jak się nie mylę, ktoś to namierzył i zgłosił chyba do konserwatora zabytków, jaki był finał to chyba wie tylko właściciel posesji.

do vetinari: Tu pod fotką są komentarze na temat tego pomnika

do antypuszka©: Dziekuje, przeczytalem komentarze...i jestem w szoku....No, Pecunia non olet....Pienadz nieśmierdzi....

do Wacław Grabkowski: Myślę jednak, że stawiając kriegerdenkmale z nazwiskami poległych honorowano ich pamięć. Ilość pomników i nazwisk ludzi, którzy zginęli na WW w założeniu miała ukazać jaka wojna jest straszliwa.

do slawekh: Nieprawda. Utrwalano w maluczkich, poprzez monument wielkość i niezłomność narodu. Ci, co stawiali te pomniki ciągle mieli w głowach Wersal, który wskazał ich jako winnych rozpętania tak strasznej wojny. I wojna św. miała kończyć zmaganie z głupotą militaryzmu, a Niemcy nadal stawiali pomniki chwały tej strasznej wojny. No i rozpętali II światową.

do Wacław Grabkowski: Niestety, tutaj dochodzą do głosu emocje. Ci stawiający pomniki nic nie wiedzieli o Adolfie, faszyzmie i narodowym - socjalizmie. Mieli w nosie militaryzm, chcieli coś wsadzić do garnka bo kontrybucje po wojnie były powodem głodu i kryzysu. Stawiali pomnik bliskim, których ciała spoczywały gdzieś w bezimiennych grobach w całej Europie Nazwiska na cokołach są niemieckie, polskie, czeskie i inne. Z jednego kraju, obywatele, poddani cesarza. Bez dzisiejszych podziałów i rozdziałów. My patrzymy na I wojnę światową poprzez wydarzenia II wojny i kłamliwe nauczanie historii w czasach PRL-u.

do slawekh: Mało znany fakt, Niemcy w 2015r. dopiero!!! spłacili Francji i Wlk. Brytanii reparacje wojenne za ... I Wojnę Światową, tak działają państwa poważne, szanujące nie wybiórczo siebie i innych...a skutki II Wojny Światowej są wciąż nie do końca uregulowane, choć nikt nie wie w jakim kierunku jeszcze pójdą, skoro jak się ostatnio dowiedzieliśmy "Umowy Poczdamskie" Wielkiej Trójki miały obowiązywać (nasz status na Ziemiach Zachodnich?) przez 50 lat- 1945 -1995, i jak pokazuje historia ostatnich 25 lat, tyle obowiązywały, a domino ruszyło (demontaż systemu obowiązującego od Poczdamu) rozpoczął się od rozpadu Jugosławii, potem była Czechosłowacja, i dalej amerykański protektorat "Kosowo" - co Polska uznała jako sojusznik USA, a co kiedyś w przyszłości może się na nas drastycznie zemścić...

do slawekh: Nie do końca tak było - nie można wrzucać tych wszystkich pomników do jednego worka: były zarówno takie stawiane dla upamiętnienia mieszkańców - poległych, ale też takie z symboliką militarystyczną. Były to projekty z większym rozmachem i bez tablicy z nazwiskami poległych, vide: np,

do zygmunt_ra: Zgadza się, ten heldendenkmal postawiło państwo. Kriegrdenkmale natomiast były pomnikami lokalnymi. Prawie zawsze fundowane ze składek rodziców, krewnych, znajomych poległych żołnierzy. Niech mi ktoś powie czym się różni rozpacz matki żołnierza niemieckiego od rozpaczy matki żołnierza polskiego gdy obydwaj zginęli na wojnie ?

do zygmunt_ra: W ostatnim wpisie znakomicie wyłuskałeś rzecz. Rozwój duchowy człowieka trwa co najmniej trzysta lat. Tylko trzeba zacząć :) Jeżeli nie ma się korzeni, trwa się w symbiozie z przypadkiem - zależy kto karmi, albo jaka będzie pogoda. Jestem pod wrażeniem twoich wywodów, ale także boleję, bo w istocie naparzamy się z nickami, za którymi kryją się chyba embriony zapłodnione przypadkowo jakąś ideologią, która czyni ich jakoby "wojownikami" trąbiącymi nie wiadomo do kogo. Co to będzie z nimi za trzysta lat? :))
Popatrz, co się dzieje, gdy władza nie rozumie tego o czym rozprawialiśmy.
Zerknij tu

do slawekh: Zasadnicza różnica jest taka, że matka żołnierza polskiego nie głosowała w 1933 na Adolfa...

do slawekh: Stawiając w ten sposób pytanie dot. "płaczących matek" popełniasz zasadniczy błąd (nie posądzam Cię o celową manipulację) zrównując sytuacje agresora i napadniętego. W I i II WŚ Niemcy byli agresorem, z kolei Polski w I WŚ w ogóle nie było a w II WŚ była napadnięta. Nastroje w 1914 r. i w 1939 r. w Niemczech i w Polsce (na ziemiach polskich w 1914 r.) były również zgoła odmienne. Oczywiście, jeśli chodzi o społeczność agresora, to w obliczu klęsk i coraz większych ofiar następowało "przebudzenie" - otwartym jednak pozostaje pytanie jakby zachował się naród niemiecki, gdyby Adolf nie wyłożył się pod Stalingradem i jednak wygrał wojnę. Obawiam się jednak, że synowie i córy Germanii - ochoczo braliby udział w masowych Parteitagach a np. niejaki von Stauffenberg - inwalida wojenny - wpasowałby się pięknie w rolę "spikera" na takich zebraniach. KL i wszelkie zbrodnie pozostałyby "zwykłą koniecznością dziejową" a temat powoli byłby z czasem zakopywany: dosłownie i w przenośni.
Że to niby "historical fiction" na wzór "Vaterland"? - patrząc na to co się działo w Niemczech w drugiej połowie lat 30-tych do ok. 1942-43, mam podstawy sądzić, że jednak niekoniecznie.

do fantom: Przypominam, kriegerdenkmal był pomnikiem stawianym żołnierzom, którzy zginęli w czasie Wielkiej Wojny. To jest I wojna światowa. Adolf wzmiankowany powyżej był popularny w czasie II wojny. W tym przypadku wpis powyżej ma tyle wspólnego co Piłsudski i włoszczyzna u Tuwima.

do slawekh: W I wojnie Polska jako kraj udziału nie brała. Zestawiając w pytaniu żołnierzy polskich i niemieckich sam sugerujesz 2 wojnę, stąd moja odpowiedź.

do zygmunt_ra: Powoli rozmowa zmierza w innym kierunku niż to co ją wywołało. Problemem jest kwestia militaryzmu w kriegrdenkmalach. Nie mówię o pomnikach takich jak z Maszewa. Mówię o tych w miejscowościach, mniejszych czy większych, które stawiały lokalne społeczności. Przykład tutaj ile jest w tym pomniku militaryzmu ? Może tutaj ? Porównanie matek, może bardziej zrozumiałe będzie przykład matki żołnierza z Paryża i matki żołnierza z Budapesztu. Może bardziej obiektywnie spojrzymy na nacje, które pod własnymi sztandarami nie napadały na Polskę. Należały jednak do różnych obozów.

do slawekh: Ok - możemy to rozrysować i "zobiektywizować", czyli - wyjąwszy emocje - sprowadzamy rzecz do prostych faktów: państwo A było najeźdźcą, państwo B: napadniętym. Drugie bardzo proste pytanie: co robił żołnierz niemiecki poległy pod Warszawą i skąd się on w ogóle tam wziął? - a co robił tam żołnierz polski, którego mogiła leży również pod Warszawą? Twierdzenie końcowe: Budowanie pomnika gloryfikującego czyny pierwszego (agresora) i drugiego (obrońcy) ma zupełnie inną wymowę.

do Wacław Grabkowski: Zaraz slawekh nam kolejny raz wyjaśni że ten pomnik to nie, ale inne pomniki to tak. I że to z kultem militaryzmu nie ma nic wspólnego. Upór godny lepszej sprawy, że tak powiem....

do zygmunt_ra: Przecież to oczywista oczywistość ::)) Tylko jak to się ma do tematu od czego zaczęła się dyskusja. Przypominam, temat rozpoczął wpis, że pomnik poległych jest wyrazem militaryzmu państwa. Ja twierdzę, że jest wyrazem pamięci o ludziach, którzy zginęli bo im rozkazano. Kwestia czy to byli biali, czarni, żółci czy czerwoni to już nieistotne. Jak się ustosunkujecie do tego pomnika ? Przykład militaryzmu czy pamięci ?

do Wacław Grabkowski: No właśnie... to jest elementarz zdawałoby się, ale jak się okazuje dla wielu nie i to mnie nigdy nie przestanie dziwić, choć w świetle tego co słyszę ostatnio z ust niektórych "autorytetów" - chyba już nie powinno. Oczywistym miejscem pochówku ciał tych żołnierzy byłyby po prostu żołnierskie groby na najbliższym cmentarzu Armii Czerwonej z czasów II WŚ, ale ktoś postanowił odstawić cyrk a Bronek przyklasnął temu zamiast zadać sobie proste pytanie, skąd ci "krasnoarmieiejcy" się w ogóle tam wzięli i co robili w 1920 r. na naszych ziemiach? Pokłosiem (nomen omen) tego typu akcji jest m.in. to co mamy dzisiaj - samonakręcająca się "propaganda wstydu" i choćby najświeższa wypowiedź eks-aparatczyka ZMS, ZSP i PZPR o tym, że "Polacy zamordowali więcej Żydów, niż ocalili" - czytam i dalej się dziwię, choć w sumie nie powinienem.

do slawekh: No nie tak było - sprowadziłeś do wspólnego mianownika obrońców i agresorów (płaczące matki w Polsce i w Niemczech) wyróżniając przy tej okazji jedynie pomniki pozbawione symboliki militarystycznej tak jakby tych drugich w ogóle nie było.