Ulica Gronowska

Fragment ze strony

W omawianym okresie duże zmiany nastąpiły również w zabudowie Przedmieścia Frankfurckiego. Już na początku XIX wieku, pomiędzy murami obronnymi, a zabudową Chyży, założony został park i gospoda z pawilonem koncertowym zwanym „Konzerthaus Dobberschütz”. Teren parku połączono z miastem wykutą w murze furtą, usytuowaną na wprost ulicy Kopernika. W latach 1868-1870, przy ulicy Gronowskiej zbudowano szpital miejski, w którym obecnie mieści się Dom Seniora. W 2 połowie XIX wieku, z uwagi na brak miejsca na cmentarzu przy kaplicy św. Gertrudy, założono nowy cmentarz, po wschodniej stronie szosy Frankfurckiej, tuż za młynem zwanym Piaskowym (Sand Mühle). W 1912 roku cmentarz powiększono o teren po zachodniej stronie drogi. Wzdłuż ulicy Frankfurckiej pod koniec XIX wieku powstało szereg parterowych i piętrowych, wolnostojących domów mieszkalnych. Na przełomie XIX/XX wieku wymieniona została prawie w całości zabudowa ulicy Wodnej (Kietzer Strasse). Ulicę poszerzono, wybrukowano i zabudowano nowymi niewielkimi, parterowymi domami w konstrukcji ryglowej, ustawionymi w zwartych pierzejach z bramami przejazdowymi prowadzącymi na podwórza. Przed fasadami domów posadzono drzewa. Równocześnie ulicę Wodną przedłużono w kierunku Jeziora Reczynek, zmieniając jego nazwę na Röthsee. W 1905 roku przy ulicy Wodnej, w pobliżu jeziora wybudowano szpital św. Jerzego, przeniesiony tu z terenu Starego Miasta. W rok później powstała tu oberża z ogrodem zwana „Tarasem Nad Jeziorem” (Seeterrasse).

Ten na dole będzie zatem budynkiem przy ul. Gronowskiej (Dom Seniora):