Kaplica Zdrojowa Sanktuarium Matki Boskiej Uzdrowienia Chorych

Wybudował ją hrabia Hoffmann, z założenia jako kościół parafialny dla swego „ksiąstewka”, na co nie wyraziło jednak zgody arcybiskupstwo praskie. Kaplicę wzniesiono w 1679 r., rok później poświecił ją dziekan M. Podchorski, a w 1690 r. poszerzono o dwie nawy boczne. Jest to więc budowla trzynawowa, o sklepieniach kolebkowych. W ołtarzu głównym znajduje się barokowa figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem (1674 r.), nad ołtarzami bocznymi zaś, wykonanymi przez A. Schmidta w 1926 r., obrazy św. Anny i św. Józefa. Obrazy te, jak i pozostałe (Wniebowziecie NMP, Zmartwychwstanie i in.) pochodzą z XVIII w. i przypisywane są Michałowi Willmannowi, największemu śląskiemu malarzowi barokowemu. Elewacja frontowa, o podziale pilastrowym, zwieńczona jest rzeźbami św. Anny, Matki Boskiej i św. Józefa. Minister Hoym ufundował do kaplicy bijący zegar, który uroczyście zaczął odmierzać czas w dniu 56 urodzin fundatora 20 VIII o g. 12.00.
Budowniczy kaplicy, hrabia Zygmunt Hoffmann von Leuchtenstern, zarządca hrabstwa kłodzkiego, twórca całego „nowego zdroju”, spoczął po śmierci w 1697 r. w krypcie tej świątyni. Kamienny kartusz z jego herbem znajduje sie nad wejściem do zakrystii (przy ołtarzu).
Przed kaplicą stoi figura Matki Boskiej ufundowana ok. 1887 r. przez Antoniego Krzyżanowskiego, budowniczego i fabrykanta poznańskiego, częstego gościa w Lądku. W l. 90-tych dach kaplicy został pokryty blachą cynkową. W r. 1997 przeprowadzono odwodnienie kaplicy i rozpoczęto remont wewnątrz.
źrodło :

http://www.parafialadek.pl/?s=3