Zamojska 64

Apteka uruchomiona w 1811 r. Od 1835 r. własność Maksymiliana Windischbauera(†1843), u którego pracował Józef Monikowski. Od sierpnia 1842 r. pracę w Aptece rozpoczął Karol Kowalski, po śmierci właściciela od XII.1843 r. jako zarządzający. W latach 1842-1847r dzierżawił i prowadził Aptekę prowizor I klasy Karol August Kłossowski (1817-1890), późn. właściciel Apteki w Wojsławicach i od 1850r Apteki Rektorskiej w Zamościu. W 1851 r. powrócił do Apteki z dyplomem prowizora Józef Monikowski, od 1860 r. jako zarządzający. W 1862 r. Aptekę kupił mgr Antoni Topolski [jednocześnie od września 1862r. naczelnik powstania na Szczebrzeszyn z nominacji Leona Frankowskiego, jednego z organizatorów i przywódców ruchu niepodległościowego na Lubelszczyźnie] aresztowany przez władze rosyjskie i osadzony w 1865 r. w więzieniu w Janowie Lubelskim. Po aresztowaniu Topolskiego wydawaniem leków zajmowali się dr med. Boroc, Ludwik Kaluschau, podaptekarz Ludwik Kaczorowski z Lublina. Właścicielami apteki byli kolejno Bukowski, Migurski, Eligiusz Dutkiewicz, Gustaw Zahart. Od stycznia 1913 r. rodzina Szczygłowskich do upaństwowienia w 1951 r. kiedy kierownikiem został mgr Roman Spoz. Apteka została ponownie sprywatyzowana w 1993 r.
.