Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:
- Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
- Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
- Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł
Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)
zdjęcie 1
zdjęcie 2
zdjęcie 3
|
a%3A4%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2211%22%3Bi%3A1%3Bs%3A18%3A%22zachodniopomorskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22p%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A3%3A%22217%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Szczecin%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2237076%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Szczecin%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Prawobrzeze.eu, Fitek (nieco edytowane):
Sanatorium Bismarckhöhe / Sanatorium Finkenwalde / Kinderheim Bismarckhöhe z Hökendorf (teraz Bukowe-Klęskowo) na przedłużeniu ulicy Mącznej (niem. Mühlenstraße). W roku 1900, doktor medycyny Lindtner, kupił ziemię od gminy Hökendorf, z zamiarem otwarcia kliniki-sanatorium. Pieczę nad projektem i budową kompleksu "Sanatorium Finkenwalde" nadzorował Carl Kelm i w 1902 roku kompleks otwarto. W jego skład wchodziły pawilon zimowy i letni połączone ze sobą korytarzem, którym można było dojść do dużej, przeszklonej sali jadalnej. Posiadał również elektryczność, a zatrudnieni tam specjaliści należeli do najbardziej cenionych w swoim fachu. Od 1910 roku sanatorium nosiło nazwę "Bismarckhöhe". W czasie trwania I wojny światowej (1914-1918) było nieczynne, ale po jej zakończeniu, na cztery lata znów powrócili do niego pacjenci. W latach 1923-29 obiekt przekształcony w miejski dom dziecka działał pod nazwą "Kinderheim Bismarckhöhe". W roku 1926 przebudowano fasady budynków, otynkowano elewacje, znikły wszelkie ornamenty i upiększenia. W roku 1929 powstał tam dom starców i z tego czasu zachował się do dziś, wybudowany w roku 1930 betonowy podjazd dla wózków inwalidzkich. W roku 1937 w bezpośrednim sąsiedztwie kompleksu wybudowano autostradę. Ostatni ślad "Bismarckhöhe", to książka adresowa z 1943 roku. Niestety jedyną informacją jest to, że właścicielem było wówczas miasto Stettin.
Budynki "Bismarckhöhe" przetrwały działania wojenne z marca 1945 roku, jednak na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych zostały rozebrane przez mieszkańców. Do dziś pozostały słupy bramy wjazdowej (jeden stoi), wspomniany już podjazd dla wózków i fragmenty fundamentów budowli.
więcej 
|
proszę czekać...
|