Kościół Ducha Świętego

Kościół zbudowali w stylu późnobarokowym wg toruńskiego projektu Ephraima Schrögera w połowie XVIII wieku protestanci, którym w wyniku tumultu toruńskiego w 1724 roku odebrano kościół Mariacki - dotąd główny kościół protestanckiego Torunia. Smukła wieża kościoła została dobudowana dopiero w końcu XIX wieku.
Od 1945 r. jest to kościół katolicki, a jednocześnie akademicki założonego w 1945 roku Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, najstarszej i największej uczelni w północnej Polsce, prowadzony przez księży Jezuitów.
Wnętrze kościoła niestety uległo zmianom (usunięto kilka elementów) w 1945 roku, po przejęciu przez Jezuitów. Dziś, po pożarze wnętrza i spaleniu się m.in. cennych organów z XVIII wieku w 1989 roku (od 2005 roku organy w odbudowie), podziwiać możemy m.in.:
- rokokowy ołtarz główny z połowy XVIII wieku, dzieło mistrza toruńskiego Jana A. Langenhahna, nawiązuje do ołtarza głównego Kościele Mariackim. Po obu stronach ołtarza znajdowały się rokokowe płyty nagrobne wybitnych burmistrzów Torunia przedrozbiorowego: Klosmanna i Gieringa, usunięte po II wojnie światowej przez Jezuitów,
- piękne drzwi intarsjowane na osiach naw bocznych przy prezbiterium, przedstawiające sceny męczeńskiej śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Drzwi te są przykładem wysokiego poziomu toruńskiego intarsjowanego stolarstwa artystycznego,
- rokokowa ambona z połowy XVIII wieku,
- podwieszony od spodu do chóru organowego obraz na płótnie Jezus uciszający burzę na jeziorze Genezaret z drugiej połowy XVIII wieku.
- polichromie ścienne barokowe z poł. XVIII w.

Źródło:

http://www.turystyka.torun.pl/art/78/kosciol-ducha-sw.html