Stysia 24-69 "Jamnik"

To są trzy budynki wybudowane o różnym czasie. Najpierw dwa skrajne po obu stronach ulicy. Po kilku latach w połowie lat siedemdziesiątych postanowiono w ramach dogęszczania osiedla postawić budynek galeriowy nad jezdnią z klatkami schodowymi po obu stronach ulicy. Zaprojektowano dwa przejazdy pod budynkiem, każdy o szerokości około 12 metrów. Roboty budowlane wykonywała firma Megabud (pierwsza siedziba tej firmy to Hubska 35, potem Szczecińska 16). Kiedy zakończono stan surowy i rozpoczęto murowanie wewnątrz budynku ścianek działowych to nagle zaczęła pękać konstrukcja żelbetowa nad jezdnią. Kiedy to pokazano Dyrektorowi Technicznemu tej firmy, akurat się nawinął, to zalecił szybkie zamazanie tych spekań tak, aby nikt tego nie zauważył, na szczęście trafił też na budowę Naczelny Inzynier Nowakowski który momentalnie zalecił: "ludzie z budynku i stawiać stemple pod konstrukcją w newralgicznych miejscach". Badania przeprowadzone przez profesora Suwalskiego stwierdziły, że projektant "zapomniał" uwzględnić w obliczeniach siły ścinające i zaprojektował za małe w przekroju i nie dozbrojone belki stropowe nad przejazdem. Jak też stwierdzono, że gdyby nie zaczęto tego dnia stemplować i odciążać obiektu to w ciągu paru godzin budynek by runął. Doprojektowano potem dodatkowe podpory w środku rozpiętości przejazdów i stąd wzdłuż ulicy Stysia nie ma przejazdu, a patrząc się na wprost tegego łącznika to widać jak wszystkie galerie są lekko w poziomie sfalowane. W 1978 roku, już po robotach zabezpieczających, zostałem kierownikiem tej budowy i doprowadziłem do jego wykończenia i zasiedlenia - stąd te wiadomości!;-) Nazwiska Dyrektora Technicznego nie będę podawał, bo chyba już nie żyje. Był to typowy aparatczyk z "awansu społecznego"

† KazimierzP Ciekawa historia - dobrze, że mieszkam w tym nieparzystym jamniku po prawej stronie fotki. W mojej łazience podczas remontu odkryto datę lipiec lub sierpień `69.