Wronia 57-57a

W roku 1969 czy też 1970 w tym budynku urzędował szewc—od ulicy wchodziło się do jego zakładu, składającego się z jednego pomieszczenia, a na górze, pod sufitem, ustawione było wyrko, na którym również spał. Kiedyś poszedłem zanieść mu buty do reperacji—sam szewc, zapewne kompletnie pijany, spał na pawlaczu, a na dole urzędowali jego koledzy, siedząc przy stoliku zastawionym butelkami wódki. Gdy moja mama poszła odebrać buty, nie miał ich—po prostu sprzedał na wódkę! Po kilku miesiącach zmarł i chyba wraz z jego odejściem zakład się zamknął.

W latach 80. na dole był wulkanizator (okno i drzwi między bramami). Rosło tu drzewo pod którym leżał. Pod numerem 57 był sklep zaopatrzenia plastyków (pamiętam starszą Panią, która go prowadziła). W podwórku 57a, w suterenie był zakład przewijania silników. Moja babcia ze swoim tatą i mamą po powrocie z wojny zajęli tu mieszkanie i odbudowywali dom. Mieszkałem tu z dziadkami. Bacia mieszkała aż do zamknięcia kamienicy. Wiele nazwisk, wiele wspomnień.

W tej kamienicy brakuję jeszcze okien po przekątnej;)

do Jacek_1000: Historia będąca potwierdzeniem powiedzenia "Pije jak szewc"...

do TomTomWawa83:
W latach 70-tych w tej kamienicy był warsztat, w którym dorabiano uszczelki do silników samochodowych, głownie pod głowicę. Czasami jedyny ratunek do nietypowych lub zachodnich samochodów. Pamiętam, że wejście było z bramy.

do TomTomWawa83: "Pod którym leżał" w sensie że wulkanizator leżał pod drzewem? ;)

Za moich czasów drzwi na wprost to była toaleta dla wulkanizatora, który miał zakład od ulicy.

do TomTomWawa83: Dzięki za info! Mieszkałeś może w tej kamienicy? My ją zwiedzaliśmy w momencie, gdy była totalnie zdewastowana i jeszcze zasiedlona przez bezdomnych. Jeden z nich został znaleziony z raną głowy przed kamienicą dosłownie na dzień przed naszą wizytą...

do marekantoniusz: tak, mieszkałem tu przez wiele lat :)