Kościół św. Barbary

Do Festunga: to była ostatnia wieś w Koronie i jej mieszkańcy - mimo że niemieckojęzyczni - pozostali do 1945 w dużej większości katoliccy. Protestanci chodzili na nabożeństwa do sąsiedniego, brandenburskiego Zarzynia (tamtejszy szachulcowy kościół rozebrani po wojnie).

do WW: Tak. W okolicy dużo figurek, krzyży, niektóre bardzo stare (przy najstarszym zginął zastrzelony przez niemieckiego snajpera z Pzw. 775 kapitan Aleksiej Karabanow, dowódca plutonu czołgów, który przebił się przez MRU), świadczących o katolickiej przeszłości tych ziem. Zamieszania uczynił opis kościoła zamieszczony w jakiejś lubuskiej witrynie, przenoszący kościół w Wysokiej do luterańskiej konfesji. Miałem nawet do nich pisać, ale machnąłem ręką. W zasadzie wystrój świątyni nie pozostawia wątpliwości, z drugiej strony widzieliśmy już takie cuda:)

Jak żyję, nie widziałem tak zgodnego sąsiedztwa niemieckich i polskich grobów – żadnej dewastacji, wprost zauważalna dbałość – cmentarz jest jakby wypieszczony. Zastanawiałem się nie raz i nie dwa, nad tym fenomenem (w Wysokiej bywam od lat 70.). Wioskę zaludnili osadnicy wojskowi b. armii Berlinga, którzy sprowadzili doń swoje rodziny spod Tarnopola, w sumie z czterech wiosek. Wiele osób porozumiewało się gwarą dialektu zachodnioukraińskiego (mówiono mi, że były cztery takie gwary). Przez dziesięciolecia bytności, nie spotkałem się z przejawami niechęci do Niemców, relacje z żołnierzami pobliskich garnizonów PGWAR (Kęszyca Leśna i Bukowiec) były dobre, pewnie i dlatego, że wszyscy podoficerowie w Kęszycy byli Ukraińcami – o wzajemnej wymianie dóbr nie wspominam:)
W sumie ciekawe zjawisko, w Wysokiej Niemiec ożeniony z tut. mieszkanką prowadzi niemieckojęzyczny pensjonat, inne, zawiadywane przez Polaków turystyczne interesy też są w sezonie pełne Niemców.
Skoro już tak wypisuję o Wysokiej, to dodam, że do grudnia 1956 r. wieś była zamknięta: na szosie od strony Kaławy i Boryszyna były szlabany i warty: stacjonowało tu Wojsko Polskie, które zajmowało cały teren d. zaplecza technicznego MRU i garnizon kęszycki

Zwykle, kiedy tam jestem, czyli latem - koscioła zza starych lip nie widać. Tego roku spóźniona wegetacja odsłoniła przed nami wiele nieznanych wcześniej widoków, nie tylko w Wysokiej. 28 kwietnia lipy dopiero pączkowały, jedynie wcześniejsze kasztanowce psuły nam zdjęcia. U nas, we Wrocławiu, w tym samym czasie było nieco bardziej zielono, jakiś tydzień różnicy.

do Danuta B.: A to ciekawe bo lubuskie cieplejsze ale pewnie tu ma znaczenie też wieś lub miasto - we Wrocławiu temperatura zapewne wyższa niż w okolicznych wioskach.