Tykocin (łac. Tykocien, heb. Tiktin, Tyktin, Tuktin, Tikoczin, Tykoczyn) – miasto w woj. podlaskim, w powiecie białostockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Tykocin, w Kotlinie Biebrzańskiej, nad Narwią, na zachód od Białegostoku. Prawa miejskie w 1425 r. nadała Tykocinowi Książe mazowiecki Janusz w oparciu o prawo chełmińskie. Tykocin w ostatnim okresie życia ostatniego z Jagiellonów stał się centrum i siedzibą podlaskich dóbr Zygmunta II Augusta. W tykocińskiej twierdzy został umieszczony arsenał Rzeczypospolitej, skarbiec (spoczywały tu między innymi słynne arrasy niesłusznie w całości zwane wawelskimi) oraz słynna biblioteka. Po wygaśnięci dynastii Jagiellonów w 1572 r. Tykocin, obok Knyszyna i Waśilkowa stał się królewszczyzną (starostwem i leśnictwem). Pozostając nią do 1661 r. w którym to roku, Tykocin wraz z całym starostwem otrzymał na dziedziczną własność uchwałą sejmową Sejmu Warszawskiego za zasługi dla Rzeczypospolitej Stefan Czarniecki. W czasie zaborów Tykocin znalazł się początkowo pod władzą Prus. Prusacy zabudowali część rynku przy bożnicy jednak nie skończyli przebudowy miasta, gdyż po traktacie w Tylży Tykocin i okolice przechodzą pod władztwo Rosji. W 1807 Tykocin znalazł się w granicach Księstwa Warszawskiego. W 1815 r. w granicach Królestwa Polskiego gdzie pozostawał do 1918 r. Po II wojnie światowej z powodu zniszczeń utracił prawa miejskie, które odzyskał w 1993 r.
więcej 
|
proszę czekać...
|