W średniowieczu wieś Kowale (niem. Kowall) była prawdopodobnie wsią służebną miasta Gdańska, zamieszkałą przez, jak nazwa wskazuje, rzemieślników - kowali. Pierwsze wzmianki o Kowalach pochodzą z 1398 r., przy dzierżawie młyna w Bielkowie Mikołajowi Ulrichowi (której warunki przyznał, komtur Walpot von Bassenheyn), kiedy to wspomniano o prawie przemiału zboża z okolicznych wsi, w tym także Kowali - w tym czasie, jako wsi krzyżackiej .
W 1454 roku wieś Kowale była kilkakrotnie rujnowana, należała wówczas do terytorium miasta Gdańska.
Po 1772 roku Kowale zostają odłączone od miasta.
Kowale są wsią typu placowego, układ ten czytelny jest do dziś. Kowale pod koniec XIX wieku, były wsią włościańską, leżącą na bitym trakcie kościersko - gdańskim,
1 milę od Gdańska. W tym czasie obszar wsi liczył 1840 morgów, zamieszkiwało tam 135 katolików, 152 ewangelików, 7 gburów i 1 zagrodnik. Wieś należała do parafii w św. Wojciechu, szkoły w Bąkowie, poczty w Gdańsku.
W 1912 roku Kowale były własnością H. Penner'a, wieś należała wówczas do parafii ewangelickiej w Lublewie, zaś katolickiej w Gdańsku.
więcej
