Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Góra Puławska Góra Puławska |
|
Dana (2026-06-23 09:53:11)
Wydaje się, że na pocztówce w opisie popełnono błąd - to chyba nie jest kościół, lecz pałacyk Sebastiana Orłowskiego.
|
|
|
Kazimierz Dolny Mięćmierz 12 |
|
Michał Kazimierski (2026-06-06 19:41:47)
Mapa na stronie ma błąd lokalizacji numeru 33 i 12.
|
|
da signa (2026-06-06 20:14:26)
Z tego co mi wiadomo, nie mamy wpływu na mapę.
|
|
Michał Kazimierski (2026-06-07 18:37:12)
Ja to przecież napisałem nie z pretensjami… tylko żeby uczulić innych na wyłapaną nieskładność. :-O Ponieważ byłem, widziałem, sfotografowałem i ciągle umiem to znaleźć na mapie, to znaczy, że jestem pewny lokalizacji i daję znać, że mamy skuchę. Boże broń z pretensją do kogokolwiek.
|
|
Michał Kazimierski (2026-06-07 18:37:56)
Chyba że był to żart... ;-))
|
|
da signa (2026-06-07 18:53:22)
Myślałam, że zgłaszasz błąd, bo chcesz aby ktoś poprawił mapę. Nieporozumienie. Ale nie ma co robić z tego problemu :))
|
|
|
Kazimierz Dolny Sadowa 25 |
|
Michał Kazimierski (2026-06-06 21:06:18)
Kolejna skucha w numeracji. Można zobaczyć na GE, w zbliżeniu, jaki numer jest na domu?
|
|
verbensis (2026-06-06 21:13:12)
Numer jest właściwy (przynajmniej w czasie wykonywania zdjęcia, czyli w 2019):
Obecnie jest numer 26, choć nie jestem pewien, czy sam budynek się nie zmienił... |
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2215%22%3Bi%3A1%3Bs%3A9%3A%22lubelskie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2247314%22%3Bi%3A1%3Bs%3A11%3A%22Chrz%C4%85ch%C3%B3w%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Według źródeł, pierwszym właścicielem wsi Chrząchów w 1430 roku był szlachcic Mikołaj z Chrząchowa. Między latami 1431 i 1443. Chrząchów przeszedł w posiadanie rodu Konińskich, w tym Piotra Konińskiego, a tym samym wszedł w skład klucza „Witwickiego”. Piotr posiadał klucz dóbr do 1497 roku, a następnie jego syn – Jan Koniński co najmniej do 1507 roku. Chrząchów z kluczem „Witwickim” wchodził w skład dóbr końskowolskich, a potem końskowolsko-puławskich - do 1914 roku. W wyniku małżeństwa wieś przeszła w ręce rodu Tęczyńskich, a w 1638 roku w ręce Daniłowiczów; potem w 1669 roku w posiadanie Lubomirskich. Od 1731 roku dobra końskowolskie znalazły się w rękach Czartoryskich aż do 1831 r. W 1832 r. dobra znalazły się w zarządzie państwowym by w 1834 r. ulec konfiskacie na rzecz carskiego rządu za udział w powstaniu listopadowym ostatniego właściciela – Adama Jerzego Czartoryskiego. Od tej pory poszczególne klucze przechodziły w dzierżawy. Sama wieś pochodzi sprzed 1430 roku. Założona przy pobliskim szlaku handlowym i z drogą królewską przebiegającą przez wieś Chrząchów miała dobre warunki do rozwoju. Dodatkowo sąsiedztwo z Wolą Witowską (późniejsza Końskowola), oraz Kurowem (miejscowościami będącymi siedzibami bogatych rodzin Konińskich i Kurowskich) - sprzyjało bogaceniu się wsi dzięki handlowi. Poza tym teren ten w XV wieku omijały wojny. Rozwój ten zahamowała w 2 poł. XVII w. wojna polsko-szwedzka i kolejna na pocz. XVIII w. kiedy to 11 sierpnia 1705 roku cała wieś została spalona przez wojska szwedzkie.
Po odbudowie pod koniec XVIII w. wieś liczyła 45 domów. Kolejny okres rozwoju gospodarczego Chrząchowa to stuleni czas posiadania ziem przez Czartoryskich. Po tym okresie i po przejściu majątku w zarząd państwowy zaczął się powolny gospodarczy upadek wsi.
W 1 poł. XIX wieku wieś liczyła 54 zagrody (49 zamieszkałych i 5 pustych). Każdy gospodarz posiadał 20 mórg ziemi. W 1859 roku ludność wsi stanowiła 398 osób. W czasie I wojny światowej Chrząchów kolejny raz uległ pożarowi - w 1918 roku spaliły go wojska austriackie. W 1929 roku przeniesiono tu dawny budynek Sądu Grodzkiego z Kurowa. W okresie międzywojennym we wsi działała kuźnia. Ta widoczna na zdjęciu poniżej jest późniejsza i pochodzi z ok.1946 roku. W czasie II wojny światowej wieś nie uległa zniszczeniu. W latach 70. XX wieku wieś zelektryfikowano i skanalizowano. W 1990 r. zamieszkiwało ją 739 osób. Historyczny Chrząchów znajdował się w zachodniej części współczesnej wsi, a osią układu przestrzennego była i jest droga z zachodu na wschód, dawna droga królewska. Biegła ona równolegle do płynącej po północnej stronie rzeki Kurówki. Grunty wsi wytyczono po północnej stronie drogi, a zabudowa skupiała się w pobliżu drogi – wieś jest typową łańcuchówką. W XIX wieku wytyczono nową drogę biegnącą na wschód. Wieś zaczęła rozwijać się w tym kierunku, z zabudową również po południowej stronie drogi.
Wiadomości zaczerpnięto ze studium historyczno-ruralistycznego wsi Chrząchów z 1990 r. autorstwa Iwony Sygowskiej z fotografiami Józefa Czenana, Alicji Krzak i Tadeusza Ptasińskiego.
więcej  |
proszę czekać...
|
