Prev
Ostatnie komentarze
|
|
Podgórki Podgórki 1 |
|
pagórski (2011-02-05 23:50:20)
Błędny opis na pocztówce. Berbisdorf to wprawdzie Dziwiszów, lecz nigdy nie należał do Kreis Schonau czyli do powiatu Świerzawa, gdyż siedziba powiatu znajdowała sie w Goldenberg czyli w Złotoryi.
Budynek ma adres Podgórki nr 1 (Tiefhartmannsdorf, Kreis. Goldenberg ), na froncie znajduje się punkt wysokościowy (Reper, H=612,... m npm), w budynku mieszkał dróżnik (od zawsze, po wojnie też tyle że polski) i z tego powodu obiekt zawsze figurował w różnych wykazach urzędowych, pomijając kataster zwany też ewidencją gruntów . Granica powiatu tnie szosę ok. 30m na lewo od werandy i biegnie kilkanaście metrów za budynkiem, potem mniej więcej obok trzech krzaków na polu po prawej. Szosę Jelenia Góra - Legnica widać przed budynkiem, jest to elewacja wschodnia.
|
|
Dana (2026-06-27 16:16:23)
Podmiana
|
|
|
Przesieka Karkonoska 17 |
|
arkuba (2026-06-19 11:30:17)
„Pensjonat Im Landgarten w Hain, w drodze z Oblassers Hôtel [dziś Olimpia] do Gasthof zur Waldmühle [Zielona Gospoda], poleca szanownym przesieckim gościom swoje komfortowo wyposażone apartamenty letnie z kuchnią, zacienionym ogrodem i kolumnadą. Polecam również codziennie świeże warzywa, kwiaty, bukiety itp. z tej samej posesji. Ponieważ prowadzę obok działalność stolarską, polecam również życzliwej uwadze Szanownego Państwa tego typu wyroby. Właściciel Ernst Reichstein, mistrz stolarski”.
Więcej o budynku tutaj:
|
|
|
Piechowice Huta Szkła Kryształowego "Julia" |
|
Wacław Grabkowski (2026-06-15 21:22:30)
Kapitalne. Uwielbiam szkło, a ludzi którzy dmuchają, tym bardziej :)
|
|
a%3A3%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2219%22%3Bi%3A1%3Bs%3A14%3A%22dolno%C5%9Bl%C4%85skie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2253069%22%3Bi%3A1%3Bs%3A7%3A%22Komarno%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Komarno jest wsią łańcuchową o długości 2,2 km i leży wzdłuż górnego biegu Komara. W dolnej części graniczy z Maciejową poprzez osiedle Chałupy, zaś górna jego część łączy się z Przełęczą Komarnicką w Grzbiecie Południowym Gór Kaczawskich. Wieś otoczona jest rozległymi polami i łąkami na tle wspaniałych panoram Karkonoszy i Rudaw Janowickich.
Komarno było jedną z najstarszych i największych wsi w Kotlinie Jeleniogórskiej. Jej powstanie nie zostało dokładnie zbadane, ale określa się, że mógł to być XIII – XIV w. W zapiskach biskupstwa z 1318 r jest wyraźna wzmianka o tutejszym kościele, co dowodzi temu, że już wtedy była to duża wieś. Od początku Komarno było wsią szlachecką. Do spokojnego rozwoju wsi przyczyniło się dogodne położenie na uboczu poza ważnymi traktami komunikacyjnymi, dlatego też podczas wszystkich wojen, a szczególnie 30 letniej wieś nie odniosła żadnych większych strat. W 1726 r szczególnie rozwinęło się tkactwo chałupnicze. Wówczas do wsi należała też kolonia Chałupy.
W 1765 r właścicielem wsi był baron von Botchmara, a wartość jego majątku szacowano na 26,614 talarów. Od 1770 r właścicielem został baron Johann August von Bottner. W 1786 r należała do jego potomków. Początek XIX w był początkiem panowania nowej właścicielki, którą była pani von Stosch (de domo Mostowska). Natomiast w 1840 r administratorką dóbr została tajna radczyni handlowa Louise Losch. W 1871 r właścicielem majątku ziemskiego, był kapitan i starosta powiatowy von Losch.
Na początku XVIII w był tu kościół katolicki i ewangelicki, szkoła ewangelicka z 1742 r. i 3 młyny wodne. W XIX w rozwinęło się głównie rolnictwo oraz przemysł. W 1825 r wymieniono tu dwór zwany zamkiem z 2 folwarkami, 2 kościoły i szkołę ewangelicką z nauczycielem i pomocnikiem, 3 młyny wodne i wapiennik. Wśród mieszkańców było aż 7 piekarzy. We wsi pracowały 54 krosna tkające płótno. Cała wieś liczyła 213 domów. Dodatkowo we wsi zbudowano 4 tartaki, 6 szynków, działał wapiennik i pracowało 75 krosien płócienniczych. W 2 połowie XIX w turystom polecano starą karczmę, górną karczmę i schronisko Pod Barańcem oraz na Przełęczy Komarnickiej. Po 1945 r Komarno wyludniło się szczególnie w swojej górnej części. Pałac przechodził z rąk do rąk i za każdym razem pełnił inną funkcję. Było tu gospodarstwo rolne PGR. Pałac pełnił rolę domu kolonijnego, którym interesowało się towarzystwo osób niepełnosprawnych, mające w zamiarze stworzenie ośrodka rehabilitacyjnego, do czego nigdy nie doszło. Pałac stał się własnością prywatną Do 1970 r działał tu młyn. Info.
więcej  |
proszę czekać...
|
