Wieś położona na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie drohobyckim ziemi przemyskiej województwa ruskiego, w drugiej połowie XVII wieku należała do starostwa drohobyckiego. W 1565 roku istniała tu bania solna i wieże należące do żupy solnej drohobyckiej.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Stebnik w województwie lwowskim. W 1922 roku w Stebniku otwarto kopalnię soli potasowej (należała ona do tej samej spółki co kopalnia w Kałuszu).
Osiedle typu miejskiego od 1969. W 1975 roku liczyło 18 tys. mieszkańców. Miasto od 1978.
Źródło:
