Najpierw pojawili się wrocławscy pionierzy. Tymi, którzy mieli tworzyć początki powojennej, wrocławskiej komunikacji byli między innymi: Jerzy Rutkowski, Władysław Hartwig, Jan i Marian Wójcikowie, Karasiewicz, Stefan Kukurba, Grabowski, Bartosiewicz, Stempkowski, Sobiech, Winer, Orłowski, Nowicki, Kurowski. Wszystkimi na początku kierował przedwojenny warszawski tramwajarz inż. Kazimierz Mech oraz pierwsza dyrekcja MPK w składzie: inż. Tadeusz Arcinowski, inż. Czesław Ochab, Jan Południak. Datą początku wrocławskiej, polskiej komunikacji był 10 maja 1945 roku, kiedy to właśnie powołano pierwszą w/w dyrekcję.
Pierwszą siedzią wrocławskiego MPK był budynek przy ulicy Władysława Łokietka 9. Wrocław powitał ich podobnie jak innych olbrzymimi zniszczeniami. Całkowicie zniszczona sieć napowietrzna, 50% słupów podtrzymujących trakcję legło w gruzach, połowa torów tramwajowych zniszczona ( 100 km ). Całkowicie zniszczone zakłady naprawcze, i spustoszone obiekty zaplecza technicznego. Na 137 budynków należących do komunikacji tylko 7 nadawało się do użytku. 74 tramwaje silnikowe zniszczone w 25% 157 wozów silnikowych w 50% 43 wozy silnikowe zniszczone całkowicie 45 wozów doczepnych zniszczonych w 25% 180 wozów doczepnych zniszczonych w 50% 150 wozów doczepnych zniszczonych na złom.
Z autobusów wrocławskich w 1945 znaleziono 21 autobusów i 24 przyczepy do nich. Wyremontowano 24 sztuki. W takich warunkach już 6 sierpnia uruchomiono pierwszy, wrocławski autobus, który kursował z Karłowic do gmachu sądu przy Podwalu. Był na początku autobusem pracowniczym, wożącym członków ówczesnego Zarządu Miejskiego. Pierwszy tramwaj "1" wyruszył na trasę w dniu 22 sierpnia 1945 roku na trasie od ul. Spółdzielczej do pl. Słowiańskiego. Prowadził go dawny lwowski motorniczy Władysław Siekiera. Trasę tę przedłużono wkrótce do ulicy Słowiańskiej a następnie do Dworca Nadodrze, który był w owym czasie głównym dworcem Wrocławia. Ta pierwsza, wrocławska linia to na początku jedynie 3 wozy tramwajowe kursujące co pół godziny.
Druga linia "2" ruszyła 6 października 1945 roku spod Dworca Nadodrze do ul. Żmigrodzkiej. Przy niej trwały wciąż prace mające na celu połączenie Nadodrza z Dworcem Głównym 22 listopada 1945 otwarto linię "3" łączącą Rynek i zbieg Legnickiej i Poznańskiej. Rok 1946 to priorytet prac remontowych mających na celu połączenie trzech wrocławskich dworców ze sobą (Głównego, Nadodrze i Świebodzkiego), i tak w kolejności otwarto kolejne linie:
"4" - Rynek - Cmentarz Grabiszyński (24.01.946) "5" - Rynek - ul. Krakowska (15.03.1946) "6"- Most Warszawski - ul. Muzealna (25.07.1946) "7"- Rynek - Świdnicka - Powstańców Śl. - Krzyki (27.09.1946) "8" - pl. Karola Marksa - Osobowice (17.07.1946) " "9" - ul. Chopina - ul. Sienkiewicza (30.09.1946) "10" - Dworzec Nadodrze - Dworzec Świebodzki - Dworzec Główny (26.07.1946) "11" - linia na Kowale (01.12.1946)
Rok 1947
"12" łącząca Sępolno z Rynkiem
Rok 1948 niósł za sobą przygotowania do WZO.
"14" - Grabiszynek - Powstańców Śl. - Rynek (26.05.1948) "15" - ul. Dyrekcyjna - Hala Ludowa
14.08.1948 otworzono linię łączącą ul. Hubską z ul. Kołłątaja
12.1948 uroczyste otwarcie lini łączącej ul. Strzegomską z zakładami "Archimedes" Zwieńczeniem roku 1948 było powstanie "Zerówki" czyli "Okólnej"
Ilość wozów tramwajowych w poszczególnych latach 1945 - 1948:
1945 r. - 83 1946 r. - 129 1947 r. - 182 1948 r. - 257
Autobusy do 1950 roku nie były priorytetem wrocławskiej komunikacji. W początkowym okresie cały tabor stanowiło 10 poniemieckich wozów marki "Busing" kursujących na trzech liniach i notorycznie się psujacych. Ilość autobusów w poszczególnych latach 1945 - 1948 1945 r. - 10 1946 r. - 11 1947 r. - 12 1948 r. - 22
bonczek/hydroforgroup/2008 na podstawie broszury "MPK we Wrocławiu 1945 - 1970" nieznanego wydawcy i autora (?)
