Koloruj
 | Kresy › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › pl. Piłsudskiego Józefa, marsz. › Pałac Saski |
1919 , Legioniści na pl. Saskim. Najprawdopodobniej przed wymarszem na wojnę z bolszewikiem. W tle widoczna narożna kamienica przy Królewskiej 6 i skrzydło Pałacu Saskiego.
Tulipan28
 Witam , przepraszam ze przeszkadzam , mam pytanie , gdzie znajde listę żołnierzy co brali udział w wojnie Polsko - Bolszewickiej ? Szukam przynaleznosci wojskowej mojego krewnego co brał udział w tej wojnie . Dziekuje za kazda pomoc i pozdrawiam . 2018-07-20 15:47:17 (7 lat temu)
|
|
Na stronie od 2006 kwiecień
20 lat 2 miesiące 20 dni |
W latach 1839-1842 pałac przebudowano nadając mu styl klasycystyczny (wg planów Adama Idźkowskiego), rozbebrano wówczas część środkową pałacu i dodano w tym miejscu kolumnadę w stylu korynckim.
W dwudziestoleciu międzywojennym w gmachu znajdował się Sztab Generalny Wojska Polskiego, utworzony już w 1918 r. w Królestwie Polskim, a w 1923 przed budynkiem od strony wschodniej ustawiono pomnik księcia Józefa Poniatowskiego. W 1925 w kolumnadzie pałacu, pod arkadami, urządzono Grób Nieznanego Żołnierza. W latach 1930–1937 w budynku Pałacu Saskiego znajdowała się także siedziba Biura Szyfrów gdzie po raz pierwszy, w grudniu 1932, złamano kod niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Podczas II wojny światowej, pałac był siedzibą sztabu hitlerowskiego. Został zniszczony przez Niemców po upadku powstania warszawskiego, w grudniu 1944.
Po zakończonej II wojnie światowej komunistyczne władze nie zdecydowały się na odbudowę pałacu, odnowiono jedynie pozostałą po zniszczeniach środkową część w której urządzono ponownie Grób Nieznanego Żołnierza. W okresie powojennym kilkukrotnie planowano rozpoczęcie prac rekonstrukcyjnych, jednak do końca PRL w 1989 nie podjęto żadnych konkretnych działań.
Źródło: Licencja:
Wojna polsko-bolszewicka (wojna polsko-sowiecka, wojna polsko-radziecka, wojna polsko-rosyjska 1919–1921) – pomiędzy odrodzoną II RP a Rosyjską Federacyjną Socjalistyczną Republiką Radziecką, dążącą do podboju europejskich państw i przekształcenia ich w republiki sowieckie, zgodnie z ideologią, doktryną polityczną i programem politycznym RKP (b) oraz jej deklarowanymi celami politycznymi, określanymi jako "Rewolucja z zewnątrz”.
We wrześniu 1920 Włodzimierz Lenin w czasie przemówienia na IX Konferencji RPK przedstawił główną (według niego) przyczynę wojny polsko-bolszewickiej: "...stwierdziliśmy, że gdzieś pod Warszawą znajduje się nie centrum polskiego rządu burżuazyjnego i republiki kapitału, ale centrum całego współczesnego systemu imperialistycznego, oraz że okoliczności pozwalają nam wstrząsnąć tym systemem i prowadzić politykę nie w Polsce, ale w Niemczech i w Anglii. Tym samym stworzyliśmy w Niemczech i Anglii zupełnie nowy odcinek rewolucji proletariackiej, walczącej z ogólnoświatowym imperializmem…."
Wojna przez cały okres trwania toczyła się równolegle w wymiarze militarnym i bardzo silnie zaakcentowanym wymiarze politycznym. Trwała w latach 1919–1920, a jej najważniejszymi epizodami militarnymi były: https://pl.wiki...ijowska_(1920)"
12 października 1920 delegacja Sejmu RP i Rządu RP oraz delegacja rządu RFSRR zawarły w Rydze - zawieszenie broni (weszło w życie 18 października), a 18 marca 1921, również w Rydze, podpisany został pokojowy "Traktat Ryski", który wytyczył granicę polsko-radziecką. Do czasu agresji ZSRR na Polskę (1939) traktat regulował stosunki pomiędzy II Rzecząpospolitą a RFSRR, a następnie (od 1922) z ZSRR.
W polskiej historiografii konflikt określany jest najczęściej jako: wojna polsko-bolszewicka, wojna polsko-radziecka, wojna polsko-sowiecka.
Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z Krakowskim Przedmieściem i biegnie na zachód przecinając Pasaż Niżyńskiego, by dalej kreślić południową pierzeję pl. Józefa Piłsudskiego. Po przejściu przez plac, krzyżuje się z ulicami: Mazowiecką, bpa Juliana Burschego i Marszałkowską, a kończy swój bieg na Granicznej, gdzie rozwidla się na ulice Grzybowską i Twardą.
Powstała w okresie kluczowego rozwoju staromiejskiej części Warszawy, a więc najpewniej w okresie XVI - XVII wieku. Od samego początku łączyła Trakt Królewski z Grzybowem. W XVIII w. na rogu Marszałkowskiej i Królewskiej znajdowała się otwarta w 1784 r. Operalnia, pierwszy w Polsce teatr zawodowy. W 1816 roku na tyłach ulic Królewskiej i Marszałkowskiej powstało targowisko przeniesione z Pociejowa (później w tym miejscu stanęła kamienica Hersego). W 1820 roku teren na nowo został zadrzewiony i otrzymał nazwę placu Zielonego. 26 marca 1908r. ulicą Królewską pojechał pierwszy w stolicy elektryczny wóz tramwajowy, obecnie żaden tramwaj nie kursuje ta ulicą, jednak nadal można zauważyć na ulicy tory wystające przez rozjechany asfalt. Pierwszy autobus pojawił się tutaj w 1957 roku - był to autobus 106. W okresie międzywojennym znajdował się tutaj gmach Giełdy Państwowej.
Przy ul. Królewskiej 11 znajduje się (niegdyś prestiżowy w całym kraju) Hotel Sofitel Victoria, a pod numerem 19. XI Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Reja.