Pierwotnie na miejscu pałacu stał dwór Tobiasza Morsztyna. Jego spadkobierca Jan Andrzej Morsztyn wybudował po 1661 roku w miejscu dworu i części Wału Zygmuntowskiego, piętrowy barokowy pałac z czterema wieżami. Pałac został zakupiony w 1713 roku przez króla Augusta II, który rozpoczął jego przebudowę zakończoną w roku 1748 w czasach panowania króla Augusta III. Pracami kierowali Carl Friedrich Pöppelmann i Joachim Daniel Jauch. W 1724 roku do rezydencji wprowadził się dwór królewski. Stanowił jedno z założeń urbanistycznych Osi Saskiej ciągnącej się od Krakowskiego Przedmieścia do Koszar Mirowskich.
W latach 1839-1842 pałac przebudowano nadając mu styl klasycystyczny (wg planów Adama Idźkowskiego), rozbebrano wówczas część środkową pałacu i dodano w tym miejscu kolumnadę w stylu korynckim.
W dwudziestoleciu międzywojennym w gmachu znajdował się Sztab Generalny Wojska Polskiego, utworzony już w 1918 r. w Królestwie Polskim, a w 1923 przed budynkiem od strony wschodniej ustawiono pomnik księcia Józefa Poniatowskiego. W 1925 w kolumnadzie pałacu, pod arkadami, urządzono Grób Nieznanego Żołnierza. W latach 1930–1937 w budynku Pałacu Saskiego znajdowała się także siedziba Biura Szyfrów gdzie po raz pierwszy, w grudniu 1932, złamano kod niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Podczas II wojny światowej, pałac był siedzibą sztabu hitlerowskiego. Został zniszczony przez Niemców po upadku powstania warszawskiego, w grudniu 1944.

Po zakończonej II wojnie światowej komunistyczne władze nie zdecydowały się na odbudowę pałacu, odnowiono jedynie pozostałą po zniszczeniach środkową część w której urządzono ponownie Grób Nieznanego Żołnierza. W okresie powojennym kilkukrotnie planowano rozpoczęcie prac rekonstrukcyjnych, jednak do końca PRL w 1989 nie podjęto żadnych konkretnych działań.

Źródło: Licencja:

Ulica Królewska – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia, ma długość ok. 1,1 km.
Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z Krakowskim Przedmieściem i biegnie na zachód przecinając Pasaż Niżyńskiego, by dalej kreślić południową pierzeję pl. Józefa Piłsudskiego. Po przejściu przez plac, krzyżuje się z ulicami: Mazowiecką, bpa Juliana Burschego i Marszałkowską, a kończy swój bieg na Granicznej, gdzie rozwidla się na ulice Grzybowską i Twardą.
Powstała w okresie kluczowego rozwoju staromiejskiej części Warszawy, a więc najpewniej w okresie XVI - XVII wieku. Od samego początku łączyła Trakt Królewski z Grzybowem. W XVIII w. na rogu Marszałkowskiej i Królewskiej znajdowała się otwarta w 1784 r. Operalnia, pierwszy w Polsce teatr zawodowy. W 1816 roku na tyłach ulic Królewskiej i Marszałkowskiej powstało targowisko przeniesione z Pociejowa (później w tym miejscu stanęła kamienica Hersego). W 1820 roku teren na nowo został zadrzewiony i otrzymał nazwę placu Zielonego. 26 marca 1908r. ulicą Królewską pojechał pierwszy w stolicy elektryczny wóz tramwajowy, obecnie żaden tramwaj nie kursuje ta ulicą, jednak nadal można zauważyć na ulicy tory wystające przez rozjechany asfalt. Pierwszy autobus pojawił się tutaj w 1957 roku - był to autobus 106. W okresie międzywojennym znajdował się tutaj gmach Giełdy Państwowej.
Przy ul. Królewskiej 11 znajduje się (niegdyś prestiżowy w całym kraju) Hotel Sofitel Victoria, a pod numerem 19. XI Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Reja.