Lata 1962-1980 , Forma porady, jak ratować zbyt jasne zdjęcia. Bardziej jasnego nic nie uratuje, ale jeśli choć nieco widać, jak tu - uda się coś wydobyć.

Musimy dysponować programem graficznym, który pozwala pracować na warstwach. Tworzymy (powielamy, duplikujemy - różne są określenia) warstwę tła, czyli cały obrazek. Kolejny krok - w zaawansowanych programach wybieramy tryb - w tym przypadku - pomnóż i 100%. Nie pomnę, ale w tym trybie jakoś są mnożone piksele. Jeśli efekt jest niewystarczający ponownie powielamy warstwę i znowu - pomnóż 100%, albo mniej. Można tak w nieskończoność. W końcu, jak w starej ciemni, wyłania się obraz zupełnie jak w kuwecie z wywoływaczem.

To skrajny przypadek, ale warto użyć suwaczków krycia - 0-100%, co by nie przedobrzyć. Na koniec łączymy wszystkie warstwy (spłaszcz obraz), można jeszcze pobawić się w kolejnej warstwie, albo na gotowym obrazku poziomami - dobrze wychodzi przyciemnienie partii świateł.

Być może można lepiej i więcej, skany są do dyspozycji - chętnie wyślę do poprawienia, sama się przy okazji ucząc. Swą skromną wiedzę zaczerpnęłam z grubej książki o fotoszopie i z treningu przy fotopolskich fotkach.

PS. Przy takich kombinacjach z obrazami kolorowymi, należy na koniec zmniejszyć nasycenie barw, bo wychodzą zbyt mocne.