Krańcówka Górny Rynek jest jedną z krańcówek wybudowanych w pierwszym roku istnienia sieci tramwajowej w Łodzi. Początkowo linia na ul. Piotrkowskiej na południe od obecnej al. Mickiewicza miała tylko jeden tor i kończyła się mijanką usytuowaną na wysokości Górnego Rynku. W 1900 r. dobudowano drugi tor, a wokół Górnego Rynku (obecnie pl. Reymonta) wybudowano końcową pętlę lewostronną, która rok później stała się pętlą pośrednią po połączeniu torów tramwajów miejskich z torami linii podmiejskiej do Pabianic. W 1904 r. ułożono tor tramwajowy na ul. Zarzewskiej (obecnie Przybyszewskiego) połączony z pętlą, jednak tramwaje docierające tą ulicą do Górnego Rynku miały krańcówkę mijankową usytuowaną na tej ulicy tuż przy placu. W 1928 r. pętlę rozbudowano dodając drugi tor z systemem łączników dla umożliwienia przelotowych przejazdów tramwajów linii na Chojny i Zarzew. Od 1937 r. krańcówka Górny Rynek przestała funkcjonować i odbywał się tu tylko ruch przelotowy. Tramwaje podmiejskie mające wcześniej krańcówkę mijankową na ul. Piotrkowskiej przy Sieradzkiej korzystały z pętli od 1940 do 1943 r., kiedy to wybudowana została przeznaczona dla nich nowa krańcówka przy późniejszym pl. Niepodległości. Po likwidacji torów na ul. Rzgowskiej na północ od pl. Niepodległości przebudowano układ torowy na pl. Reymonta likwidując również pętlę.

UWAGA: Podstawowym przypisaniem zebranych tu zdjęć przedstawiających ogólne widoki ulicy na odcinku opisanym poniżej jest przypisanie do całej ulicy Piotrkowskiej.



Odcinek końcowy ulicy Piotrkowskiej od skrzyżowania z ulicami Czerwoną i Milionową do wylotu ul. Pabianickiej z pl. Niepodległości (długość ok. 750 m). Obejmuje on posesje o numerach od 287 do 319 po stronie zachodniej i o numerach od 280 do 296 po stronie przeciwnej. Na odcinku tym ulica krzyżuje się również z ul. Sieradzką oraz z ul. Skargi i przylegają do niej pl. Reymonta i pl. Niepodległości.

Znajduje się po parzystej stronie ulicy Piotrkowskiej, zaraz po numerze 286 w dzielnicy Górna (obszarze Górniak).

Placem Reymonta rozpoczynają się ulice: Przybyszewskiego (biegnie na wschód) i Rzgowska (biegnie na południe).

Utworzony został w 1825 roku na skrzyżowaniu dróg. Po przeprowadzeniu linii tramwajowej utracił swoje znaczenie, a jego funkcję od 1904 roku przejął plac Leonarda (dziś plac Niepodległości). W okresie międzywojennym nadano mu imię pisarza, laureata nagrody Nobla. Jemu tez poświęcony jest Pomnik Władysława Stanisława Reymonta wg projektu Władysława Wołosewicza, wystawiony staraniem Izby Rzemieślniczej w Łodzi.[1] Otoczony kwiatami pomnik, do którego prowadzi alejka od ulicy Piotrkowskiej jest centralnym punktem placu.

W obrębie placu znajdują się punkty handlowo-usługowe, apteka, a także wieżowiec banku PeKao S.A..

Plac jest ważnym węzłem komunikacyjnym, wszystkimi ulicami przyległymi do placu kursują pojazdy łódzkiego MPK.

Źródło: Licencja: