Pałac Ludwika Geyera – dawny neorenesansowy Ludwika Geyera znajdujący się przy ulicy Piotrkowskiej 286 w Łodzi. Budynek został wpisany do Gminnej Ewidencji Zabytków miasta Łodzi, z numerem 1123.
Historia
Budynek, nazywany pierwszym pałacem w Łodzi, wystawiono przy narożniku ulicy Piotrkowskiej i Górnego Rynku w 1843 roku na zlecenie fabrykanta, Ludwika Geyera, jednego z pionierów rozwoju przemysłu włókienniczego w Łodzi i w Polsce, właściciela pierwszej fabryki włókienniczej o napędzie parowym w Królestwie Polskim.
Pierwotnie był to neorenesansowy, jednopiętrowy, murowany, kryty blachą dom stojący frontem do Górnego Rynku. Miał na parterze 6, a na piętrze 3 izby. Ludwik Geyer wprowadził się do niego w 1844 roku, opuszczając mały klasycystyczny dworek (w 1833 roku wybudowany również na zlecenie Geyera) znajdujący się na tej samej posesji, lecz stojący frontem do ulicy Piotrkowskiej.
Po ponaddwudziestoletniej koniunkturze, kolejne deficytowe inwestycje, pożar fabryki w roku 1853 oraz wstrzymanie pożyczek w 1854 okazały się nie do udźwignięcia przez zadłużonego fabrykanta, co zmusiło go do wyprzedaży swojego majątku. Stąd w 1860 roku Geyer sprzedał Bankowi Polskiemu (za 480 tys. złotych polskich) część posesji przy Piotrkowskiej 286 wraz z pałacem, w którym bank z czasem umiejscowił swoją filię – kantor i magazyny. Rok później Geyer przeprowadził się do jednopiętrowego domu przy Piotrkowskiej 295–299.
W 1877 roku budynek został własnością Ferdynanda Fischera, a od 1884 roku był własnością Fisela Freindlicha. W roku 1910 budynek gruntownie przebudowano, podwyższając o jedno piętro oraz zmieniając całkowicie fasadę, w której współcześnie trudno doszukać się atrybutów neorenesansowego pałacu.
Budynek wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem 514.VII.18 z 21 stycznia 1950, ZY/1/18 z 9 marca 1964 oraz 1/18 z 20 stycznia 1971. W 2011 budynek wpisano do łódzkiej ewidencji zabytków.
Żródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ac_Ludwika_Geyera#
