Kościół św. Trójcy

Parafia i kościół powstały prawdopodobnie w czasach kiedy lokowano pierwsze miasto Bolesławiec, czyli w okolicach 1256 r. Jednak pierwsze wzmianki pochodzą z 1403 r. Pozostały również ślady mówiące o drewnianym kościele podczas wizytacji w 1522 r. Pięćdziesiątcztery lata później kościół spłonął. Kolejną świątynię wzniesiono staraniem ówczesnego starosty bolesławskiego – Mikołaja Zebrzydowskiego w 1595 r. Do parafii Bolesławiec należał wtedy Bolesławiec i Chotynin. W 1702 r. kościół ponownie uległ zniszczeniu wskutek pożaru. Następna budowla została konsekrowana w 1723 r. przez biskupa Franciszka Kraszkowskiego. Do miasta przeniosły się siostry zakonne Norbertanki, które uciekły z miejscowości Czaronowąs na Śląsku przed najazdem Szwedów. Parafianie bolesławscy zbudowali dla nich klasztor i ofiarowali pobliski folwark Chotynin wraz z młynem i stawem. Zakonnicom nadano także przywileje królewskie. W 1796 r. rząd pruski zsekularyzował majątek, zaś w 1819 r. bolesławieckie zgrupowanie zostało rozwiązane.

W ciągu kilkuset lat istnienia parafii bolesławieckiej na jej terenie powstawały różne bractwa. Na przykład w 1403 r. stworzono bractwo ubogich zatwierdzone później przez króla Zygmunta Starego i Stefana Batorego. W XVI i XVII w. powstało bractwo św. Anny i bractwo różańcowe, które posiadały swoje ołtarze wewnątrz świątyni. W 1653 r. powstało bractwo prasali. W kościele pw. Świętej Trójcy w Bolesławcu znajduje się ołtarz bractwa prasalskiego. Jego centrum stanowi postać Chrystusa Ukrzyżowanego, po którego bokach stoją św. Jadwiga i św. Barbara – patronki bractwa. Ołtarz mieści się w lewej nawie świątyni. W Bolesławcu istnieje jedyne bractwo prasalskie w Polsce.

Źródło: mwsiodle.lodzkie.pl