Podziemny zbiornik wody

Budowa posiadłości rodziny Larisch-Mönich na przełomie XVIII i XIX wieku obejmowała, prócz okazałej części nadziemnej, także konstrukcję części podziemnych. Spełniały one funkcje magazynów, głównie produktów spożywczych czy wina i wybudowane były często przy wykorzystaniu pozostałości dawnych średniowiecznych murów miejskich. Obecnie tylko jedna ich część udostępniana jest zwiedzającym wejście do niej zlokalizowane jest na dziedzińcu Muzeum i odbywają się w niej wystawy czasowe. Druga nie posiada połączenia z pierwszą i ze względu na lokalizację i konstrukcję wejścia nie jest udostępniana zwiedzającym. Zasadnicza część wzmiankowanych podziemi umiejscowiona jest pod parkiem Pokoju, a dokładnie pod trawnikiem przy wejściu od ulicy Regera. Zbudowana została w miejscu dawnej fosy miejskiej prawdopodobnie po pożarze miasta, a w konstrukcji wykorzystano materiał z dawnych murów miejskich. Pierwotnie znajdował się tu skład wina, w okresie okupacji zamieniony na zbiornik wody przeciwpożarowej w tym celu pomieszczenie zostało częściowo wybetonowane. Okazało się jednak, że utworzony w ten sposób zbiornik przeciekał, a dalsze jego przeróbki zarzucono. Po wojnie nie był już w jakikolwiek sposób wykorzystywany.
Podziemia składają się z całkowicie wybetonowanego tunelu, obniżającej się części schodowej (nie wybetonowanej) oraz obszernej komory po lewej stronie, która została wybetonowana tylko do połowy. Wejście przykryte jest klapą. Do zejścia w głąb służą szczeble drabinki (wykonane podczas ostatniego remontu siedziby Muzeum), a następnie kilka stopni. Tunel prowadzący w głąb został całkowicie wybetonowany w okresie okupacji, posiada także rynienki odpływowe. Obudowa części schodowej została wykonana z kamienia i częściowo cegły. W suficie w obrębie części schodowej znajduje się otwór wentylacyjny oraz resztki instalacji oświetleniowej. Podobne dwa szyby wentylacyjne umieszczone są także w suficie komory. Korytarz części schodowej skręca w lewo, prowadząc do oddzielonej częściowo zburzonym murem sklepionej komory. Z sufitu komory zwisają stalaktyty - prawdopodobnie jedyne w Cieszynie. Podziemia oraz tunel bywają częściowo zalewane (ostatnio najprawdopodobniej w wyniku pęknięcia rury wodociągowej w okolicy), jednakże woda odpływa sama i nie jest potrzebne stosowanie pomp. Odpowiednia wentylacja powoduje, że wewnątrz powietrze jest świeże.
Tekst pochodzi ze strony Stajnia Augiasza:

http://stajniaaugiasza.ovh.org/index.php?s=pod