†

Dwór Wodzickich

Dwór Wodzickich na Piasku usytuowany był w kwadracie pomiędzy obecnymi ulicami Podwale, Kapucyńską, Loretańską i Krupniczą.
Wybudowany został prawdopodobnie według projektu architekta Kacpra Bażanki. Przebudowa dworu miała miejsce ok. 1877.
Gościł tu i nocował (z 23 na 24 marca 1794 r.) Tadeusz Kościuszko by później udać się na Rynek dla złożenia przysięgi.

Ostatnim właścicielem dworu był adwokat Józef Rettinger, który w 1893 r. budynek zburzył, a otaczający go ogród podzielił na parcele budowlane pod zabudowę czynszową. Z dawnego założenia pałacowo-parkowego ocalała jedynie tzw. Baszta Kościuszki, która stanowiła bramę wjazdową na teren posiadłości Wodzickich. Był to niewielki budynek murowany, wzniesiony przypuszczalnie jeszcze w XVI w. W dolnej części baszty znajdował się przejazd, a na piętrze mieszkanie dla dozorcy.

W 1893 przez środek dawnego ogrodu poprowadzono ulicę Studencką, a Baszta Kościuszki znalazła się na rogu nowej ulicy Studenckiej. W 1909, wbrew opinii konserwatorów zabytków i ku powszechnemu oburzeniu krakowian, owiany legendą Naczelnika budynek został w ciągu jednej nocy potajemnie rozebrany. Dokonał tego późniejszy prezydent Krakowa Jan Kanty Federowicz - ówczesny właściciel narożnej parceli i stojącej na niej baszty. W 1911 zaczęto w tym miejscu wznosić stojącą tam do dnia dzisiejszego kamienicę czynszową.

Jedynym śladem z tamtego okresu jest tzw. Baszta Kościuszki, która stanowiła bramę wjazdową do posiadłości Wodzickich.