Kościół MB Nieustającej Pomocy

Historia. Kościół p.w. MB Nieustającej Pomocy z 1913 r. Zbudowany wg projektu Jana Tarczałowicza przez cieślę Michała Mrugałę. Remontowany w 1953, latach 1956 – 57 i 1966 r. W latach 90 XX w. odbudowa zniszczonej wieży.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, trójnawowy konstrukcji zrębowej i słupowej. Układ świątyni bazylikowym, z transeptem. Ramiona boczne zamknięte trójbocznie, o kalenicach niższych od nawy głównej. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z bocznymi zakrystią i kruchtą. Wieża konstrukcji słupowej od frontu, o ścianach zwężających się ku górze, zbudowana na kamiennej kruchcie z pozorną izbicą. Zwieńczona strzelistym hełmem ostrosłupowym. Dach dwukalenicowy, kryty blachą z neogotycką wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną strzelistym hełmem ostrosłupowym z latarnią. Wnętrze podzielone dwoma rzędami słupów z mieczami. Pozorne sklepienie kolebkowe w prezbiterium i nawie głównej, w bocznych strop płaski. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach z mieczami z parapetem wysuniętym w części środkowej. Prospekt organowy z instrumentem z 1930 r. firmy Rieger. i Polichromia ornamentalna i figuralna z 1966 r., autorstwa Teresy Stankiewicz i Witolda Damasiewicza. W nawie na stropie przedstawienie Stworzenia Świata z wizerunkiem Chrystusa Pantokratora. Na ścianach wizerunki Świętych i wyobrażenie Tajemnic Różańca Świętego. Ołtarz główny neoromański z 1920 r., autorstwa Franciszka Adamka. Ołtarze boczne neoromańskie i chrzcielnica kamienna z rzeźbą gołębia na pokrywie z 1932 r., autorstwa Antoniego Wróbla. Ambona z płaskorzeźbami z 1913 r. Malowane Stacje Drogi Krzyżowej z 1966 r., autorstwa Teresy Stankiewicz. Dzwonnica murowana z 1932 r. z 3 dzwonami: jednym z 1935 r. i dwoma z 1959 r
kosciolydrewniane.pl