Kaplica Grobu Bożego

Kaplica Grobu Chrystusa - wzniesiona na planie kwadratuw wirydarzu klasztoru, przykryta kopułą zwieńczoną latarnią, stanowi nieodłączny element kościołów budowanych przez Bożogrobców. W zachodniej ścianie kaplicy wmurowany jest kamień przywieziony z jerozolimskiego Grobu, a na rozsypanej świętej ziemi, pod kopułą, skonstruowano kamienny Grób Chrystusa. U jego podstawy, wewnątrz, znajduje się kwadratowa nisza z półką skalną zdobioną reliefem, usytuowaną w prawej części niszy. W Wielki Piątek do kaplicy wsuwa się na marach figurę Chrystusa.

Kaplica powstała w czasie przebudowy kościoła i zakonu po pożarze w 1530.
Wtedy to, po dobudowaniu do istniejących dwóch kondygnacji trzeciej. okazało się, że stropy nie utrzymają powiększonego obciążenia. Wykonano zatem w krużgankach wzmocnienia deformując piękne sklepienia i proporcje korytarzy. 

W 2009 roku przeprowadzono renowację kaplicy. Prace konserwatorskie polegały m.in. na odsłonięciu wysokiej jakości artystycznej polichromii z motywami roślinno-figuralnymi, w kopule z imitacją kasetonów z rozetami, sceną Ukrzyżowania, pejzażami, a na ścianach z ornamentyką roślinną i herbami. Klasa artystyczna zabytku porównywana jest do wykonanej w kamieniu dekoracji Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu.