Grób Celestyna Racka

Celestyn Racek (ur. 28 lipca 1862 w Wieliczce, zm. 14 czerwca 1894 w Karwinie) – inżynier górniczy pracujący w kopalniach zagłębia węglowego w Karwinie. Zginął idąc na ratunek uwięzionym w kopalni górnikom po wybuchu metanu. Jego postać została spopularyzowana przez Gustawa Morcinka na kartach „Czarnej Julki”. Pochodził z rodziny górniczej, kończył studia w Krakowie a następnie akademię górniczą w Leuven. Po jej ukończeniu pracował w kopalni w Wieliczce. Na Śląsk Cieszyński przybył ok. 1887 r., gdzie włączył się w działalność narodową i oświatową. Podczas pobytu na Śląsku był ś. p. Celestyn Racek niezmordowanym pracownikiem nad podniesieniem oświaty i ducha narodowego wśród braci roboczej. Jako dzielnego szermierza sprawy polskiej pamiętają go dobrze czytelnie polskie w Karwinie, Frysztacie, Łazach itp., nad których rozwojem gorliwie pracował w czasie 7-letniego pobytu swego na ziemi śląskiej. Podczas wybuchu metanu w kopalni „Franciszka” 14 czerwca 1894 r. i pożaru, który rozprzestrzenił się na szyby „Jan” i „Głęboki”, Racek, wraz z drużyną ratowniczą, poszedł na ratunek uwięzionym górnikom, gdzie zaskoczyła ich kolejna eksplozja, w wyniku której zginęli. Łącznie straciło życie 235 osób i była to jedna z największych katastrof górniczych tamtego okresu. Racek stał się synonimem bohatera niosącego bezinteresowną pomoc już dla współczesnych. Opis na podstawie:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Celestyn_Racek

.