Pałac Leszczyńskich

Pałac został wybudowany około poł. XIX w. najprawdopodobniej według projektu architekta Franciszka Marii Lanciego na zlecenie Aleksandra Leszczyńskiego majora wojsk polskich. W latach 30 tych majątek należał do Gustawa Sułowskiego. Po zakończeniu II Wojny Światowej pałac był użytkowany przez aptekę, urządzono w nim również izbę porodową oraz mieszkania prywatne. W latach 90 tych zabytek pozostawał niezagospodarowany i popadał w dewastację.

Pałac murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie litery L, o nieregularnej bryle składającej się z piętrowego korpusu z czworoboczną wieżą mieszczącą klatkę schodową, parterowego skrzydła zakończonego od zachodu tarasem, parterowego skrzydła umieszczonego od południa wyposażonego w okrągłą wieże w narożu, do której dostawiono od wschodu prostokątną przybudówkę. Pałac podpiwniczony, z mieszkalnym poddaszem przekrytym dachami dwu i czterospadowymi o połaciach z szeroko wysuniętymi poza lico elewacji okapami. Wystrój elewacji ograniczony do wieńczących ściany i wieże pseudokrenelaży, załamanych pod kątem prostym ku dołowi naczółków nadokiennych. Otwór wejściowy został zwieńczony ostrołukowym naczółkiem. Całość skomponowana w duchu nieregularnej willi włoskiej z elementami architektury neogotyckiej i neorenesansowej.

Źródło:

http://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/2014/Biala_Rawska/