Kościół Przemienienia Pańskiego

Kościół p.w. Przemienienia Pańskiego z 1535 r., pierwotnie p.w. Świętego Klemensa do 1624 r. W latach 1568 – 98 zmieniony na zbór kalwiński. Restaurowany w 1770, 1804 i 1884 r. Rozbudowany w 1913 r. – przedłużenie nawy, dostawienie wolnostojącej wieży do nawy i dobudowa murowanej zakrystii. Odnowiony w 1974 r. W latach 1981 – 85 rozebrano świątynię i po odtworzeniu elementów drewnianych postawiono na nowo.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamknięte trójbocznie z murowaną zakrystią na osi. Kaplica z boku nawy, zamknięta prostokątnie. Wieża konstrukcji słupowej o pochyłych ścianach ku górze. Zwieńczona hełmem iglicowym. Dach jednokalenicowy, kryty eternitem z wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem z latarnią. Wewnątrz stropy płaskie, a w nawie z zaskrzynieniami, wspartymi na słupach. Chór muzyczny wsparty na słupach, o prostej linii parapetu z prospektem organowym z XVIII w. Ołtarz główny i dwa boczne z 2 poł. XIX w. w stylu barokowym. Ambona z 1882 r. Witraże z p. XX w. Żyrandole z przeł. XIX i XX w. Ogrodzen