Kościół św. Barbary

Kościół p.w. Świętej Barbary z lat 1713 – 17. Zbudowany staraniem księdza Franciszka Neitzlichowskiego. Remontowany w 1925 r. W 1957 r. wymiana gontów. Generalny remont przeprowadzono w latach 1967 – 74. Zabytek II klasy.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Zbudowany w stylu barokowym z drewna sosnowego. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Kruchta z boku nawy. Wieża od frontu. Zwieńczona dachem namiotowym z wieżyczką i metalowym hełmem.

Dzwony: Jan z XVII w., Barbara z 1740 r.
Dach jednokalenicowy, kryty gontem z wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną hełmem blaszanym z latarnią. Wewnątrz osobne dla nawy i prezbiterium sklepienia kolebkowe. Chór muzyczny wsparty na słupach parapetem o prostej linii i prospektem organowym. Belka tęczowa z Grupą Ukrzyżowania. Polichromia barokowa z 1 poł. XVIII w. Przedstawia sceny z życia Świętej Barbary na stropie i motywy roślinne. Ołtarz główny barokowy z 1715 r. i Grupa Ukrzyżowania, autorstwa snycerza Jana Dąbrowicza. Dwa ołtarze boczne w tym jeden późnorenesansowy z 1621 r., a drugi z 1 poł. XVIII w. Ambona z przeł. XVIII i XIX w. Chrzcielnica z XIX w. Dwie kropielnice granitowe z XVII w. Stacje Drogi Krzyżowej Kuczmy z 1959 r. Witraże autorstwa Powalisz z 1960 r. Świątynia posiada kryptę pod prezbiterium.

za :

http://www.kosciolydrewniane.pl