Kościół Wszystkich Świętych

Wzniesiony w 1665 r. staraniem proboszcza Adama Kleszczyckiego. W 1929 r. przedłużono go w kierunku zachodnim oraz dobudowano kruchtę i zakrystię. Restaurowany w 1975 r.

Konstrukcji zrębowej, ściany zakrystii i kruchty konstrukcji szkieletowej, oszalowany. Orientowany. Do nawy na planie prostokąta przylega węższe, zamknięte trójbocznie prezbiterium, z zakrystią od północy. Przy południowej ścianie nawy niewielka kruchta. Dachy kryte gontami. Nad nawą wieżyczka na sygnaturkę z latarnią, nakryta cebulastym hełmem, na zachodnim krańcu kalenicy krzyż z chorągiewką. Wewnątrz stropy z dekoracją pseudokasetonową.

W barokowym ołtarzu głównym z 2 ćwierci XVIII w. obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem i Wizją św. Barbary. Dwa ołtarze boczne barokowe z obrazami śś. Izydora i Grzegorza oraz Michała Archanioła i Antoniego. Na belce tęczowej barokowa grupa pasyjna z 2 poł. XVII w. Przy północnej ścianie prezbiterium ambona barokowa z 1 poł. XVIII w. z rzeźbami ewangelistów. Chrzcielnica barokowa z 1 poł. XVIII w. w kształcie czaszy podtrzymywanej przez anioła.
Przy świątyni drewniana dzwonnica z 1 poł. XIX w.