Politechnika Wrocławska

Peerelowskie młotki wszystkiego nie skuły.

do mamik: Mamiku, budynek jest po remoncie elewacji i wszystkie te poniemieckie napisy zostały odtworzone i wyeksponowane. Współczesne tablice też dopasowano wizualnie do stylu tych poniemieckich. Muszę tam podejść i porobić nowe zdjęcia póki mury czyste, choć widzę że Neo już co nieco porobił ;)

do pawulon: Wiem widziałem, piszę o tym co widać na tym zdjęciu, czyli o nieudanej walce z niemieckimi napisami.

Ciekawe co tu pędzą po lewej :))

No, tu trochę aparatury widać, są na dole akumulatory, na stole mierniki (może prądu i napięcia, bądź tylko napięcia), wyłączniki, gniazdka oraz opornice nastawne, do regulacji napięcia (to te skrzynki z korbkami)

A z boku te "patyki" do suszenia probówek i menzurek.

To jest laboratorium fizyczno-chemiczne, a nie tylko chemiczne. Chemikom nie potrzeba amperomierzy, opornic i akumulatorów.

do Julo: Niekoniecznie - elektroliza

Prawie jak na wizualizacji ;-)

Dużo przyzwoitych realizacji we Wrocławiu. Dzisiaj było rozdanie nagród konkursu "Życie w architekturze" za ostatnie 10 lat, sporo nominacji, w kategorii przestrzeń publiczna wygrał węzeł przesiadkowy Stadion Maćkowa, myślę, że zasłużenie, bo przełamujący powszechne w Polsce przekonanie, że takie rzeczy muszą być brzydkie i zostać zaprojektowane przez "drogowców". Grand Prix dostała biblioteka w Katowicach - - piękny, dopracowany budynek, choć nasze zdjęcia nie do końca to oddają. Ja cieszę się szczególnie, bo projekt autorstwa niewielkiej pracowni z Koszalina z bardzo sympatycznymi ludźmi. Okazuje się, że można na prowincji zrobić wiodące w Polsce biuro, które bije warszawskie tuzy tłukące za duże pieniądze wielką deweloperkę i ściągające najlepszych absolwentów.

Plan był ciekawy a wyszło tak - :( - teraz jest jeszcze inaczej bo zbudowano łącznik między tymi budynkami...

to u dołu to rower ?

do x xx: Tak, mój - choć widać na nim tylko siodełko i kawałek bagażnika.

do Neo[EZN]: mało zwracasz uwagi na "peryferie", pochłania cię temat główny.

do x xx: To prawda - może dlatego, że nie przykładam się zbytnio do tego żeby kadr był "nieskazitelny" - grunt to dokument a czy coś tam z boku wlazło nie ma większego znaczenia.

Myślę, że to jest kwestia wyboru - 5 średnich zdjęć czy dwa bardzo dobre. Patrząc na swoje zdjęcia sprzed paru lat żałuję, że nie trzaskałem masowo zdjęć "na pałę" bo w wielu miejscach bardzo dużo się zmieniło :( - choćby w tym. W ciągu ostatnich kilku lat na niewielkim terenie powstało kilka nowych budynków i kilka niewielkich obiektów przestało istnieć, prawie wszystkie wyremontowano - inny świat.

Godz. 12.46.50, popraw sobie czas w aparacie :)

do ZPKSoft: Fakt, mam jeszcze letni. Paweł nie podpowiadał? ;)

do Neo[EZN]: Razem rozgryźliśmy ;) System dwójkowy jest ponoć łatwiejszy od dziesiętnego.

do ZPKSoft: No... może i tak jest - trudno jest mi to jednak porównać bo trzeba by było używać tych dwóch systemów codziennie. Mi nie przypadły do "gustu" ułamki w systemie dwójkowym :) ale fakt faktem, że jak się pozna algorytmy odręcznego liczenia czy w ogóle zasady konwersji systemów to okazuje się, że te zasady działają z każdym systemem.

Czyli tzw. Serowiec

Jak patrzę na takie budynki to się nawet cieszę, że w Łodzi mamy takie dziury w zabudowie - jest szansa, że zabudujemy je czymś ładniejszym. Postmodernizm w najbardziej kiczowatym i prowincjonalnym wydaniu

do Bałuciorz: Niestety sporo takich potworów architektonicznych u nas... Spójrz co stawiali jeszcze kilka lat temu - i to przy ładnych uliczkach gdzie stara zabudowa zachowała się w dużym stopniu - :(

Widać tu wiele figur i brył "matematycznych", ale ZERO piękna czy dobrego gustu ... Ktoś się silił na nowoczesność, a wyszło, jak wyszło

Nie marudźcie, za parę lat będzie wydawał się naturalnie wkomponowany. Dziś już nikt nie narzeka np. na D-1 i D-2 na Placu Grunwaldzkim ; czysty socrealizm w monumentalnym wydaniu.

do Dariusz Milka: Wyrażenie swojej opinii to na pewno nie jest marudzenie ;-)

do Dariusz Milka: Tu nie chodzi o to czy on jest dobrze czy źle wkomponowany tylko o jego jakość architektoniczną, która jest żenująca. Architektura typu Sol-pol czy Hotel Sobieski zawsze będzie określana mianem makabrył ze względu na kompletny brak proporcji, harmonii czy łączenie ze sobą materiałów i kolorów, które nijak do siebie nie pasuje. Tak coś zwyczajnie nie może się podobać, tak jak Kac Wawa nigdy nie zostanie za film na wysokim poziomie.

do Bałuciorz: Zgadzam się i podpisuję się pod tym czterema ręcyma i nogyma.

do Bałuciorz: De gustibus ... Jednym będzie się podobał a innym nie. Z czasem "obowiązujące" w danym okresie oceny ulegają weryfikacji i zmianom. Warto poczytać co w onym czasie pisano o secesji. Dziś już też w czambuł nie potępia się socrealizmu.
A z bardziej przyziemnej łączki - za niemałe pieniądze koneserzy poszukują dziś słynnych makatek z jeleniami, które onegdaj wisiały w każdej chałupie wiejskiej i przez miastowych (znaczy tych wiejskich co nie dalej jak 10 latek wcześniej ze wsi wyjechali) nominowane były na symbol kiczu.

Piękna jest ta cała seria ! A identyczną kamionkę mam do peklowania domowych szyneczek na święta :)

Ten gliniany garnek stojący na podłodze to dobrze służy do kiszenia ogórków ;-)

No i w wiszących lampach widać unikatowe, stare żarówki o dziwnym kształcie, dla mnie nie dziwnym ;-)

Porządek tu jest, że aż w oczy szczypie, nie tylko w odczynnikach, ale nawet instalacje, okablowanie, wszystko poukładane na "cimper camper" (czytając ten cimper camper, nie zmiękczamy spółgłoski C)

do Stenek: Porządek pewnie do zdjęcia :) A większość butelek na odczynniki jest pusta. Laboratorium-marzenie (to z okresu liceum gdy fascynowała mnie chemia doświadczalna).

do Stenek: instaalcje na suficie są poprowadzone systemem "na gałkach" (małych izolatorach o kształcie szpulkowym). pionowe "zwody" do gniazdek są w jakowychś rurkach - nie wiadomo czy ceramicznych czy Bergmanna.

do Stenek: Żarówki te mają rurkę doodpompowywania na czubku bańki.

do Jarosław Dubowski: Ciekawe że wtedy te kable były układane na ścianach a nie w ich wnętrzu.

Lampy powieszone na bloczkach żeby można regulować położenie.

do Neo[EZN]: Oj widać że ci jeszcze w mieszkaniu nie padł żaden przewód podtynkowy; wtedy zrozumiesz czemu, hehe.

do Stenek: Garnek - kamionka (kwaso i ługo odporny)

do Neo[EZN]: Izolacja kabli (chyba dostępna już była gumowa, a jak nie to jakieś bawełniane albo jedwabne włókna nasączane nie wiadomo czym) w owych czasach miała bardzo ograniczoną trwałość i była wrażliwa na to, co się dzieje w zaprawie murarskiej

do mag : U nas sie na to mówiło: kiśnia, pąclok

do Dariusz Milka: Ja dzięki tym rurkom w starym domu w Cieszynie mogłem zmienić kable wiele dziesiątków lat po tym, jak te rurki pod tynkiem zamontowano. Znalazłem nawet w tej rurce kartkę dawnego montera, gdzie ołówkiem chemicznym napisał jakieś obliczenia ;-)

do Jarosław Dubowski: Muszę jej poszukać w pewnej bardzo starej, przedwojennej książce, traktującej o fabrykacji żarówek, jeszcze z włóknami węglowymi na początek, to niezwykle ciekawa kniga! Wydana przez: Księgarnia Podstołeczna, Al. Jerozolimskie 67, tel. 9.10-82. {pisownia oryginalna !} Ja ją szacuję rok wydania na lata 1920 - 1938, bliżej tych ostatnich

=> tutaj => ujrzycie żarówkę, która świeci od ponad 100 lat!
Widział to już ktoś z Was?
Ja to już wiem od paru ładnych lat ....

do Stenek: O tej żarówce z Livermore przeczytać można w artykule w Wikipedii - - przypis nr 10

do Stenek: Przeczytać można w wielu miejscach, mój link prowadzi do niej bezpośrednio oraz do jej widoku na żywo on-line ;-)