Ulica Teatralna

widać też zmęczeniu u części publiczności

Na odwrocie wydrukwano: "No. 30. F.D.B.I. 1917". Poprawiłam datowanie.

I kolejna korekta datacji. Natrafiłam na pocztówkę z tym zdjęciem wydaną przez "Verlag Friedrich Dür Breslau 1910"

Rzut wysokiego parteru czyli obecnego 1 piętra

To jest rzut 2 piętra

W roku 1977 teatr zagrał w odcinku 5 serialu "Lalka", m.in. jako paryski hotel.

Ciekawe dlaczego figura łaziebnej znajduje się tutaj, a nie w holu jak dawniej?

Plac w stylu Tima Burtona ☺☺☺

Teatralna widziana ze Wzgórza Partyzantów.

do Neo[EZN]: ... a zdjęcie jest z czasów wojny i to nawet może być 1943 lub 1944 rok - widać słupek przystankowy nowego typu z literą "H" - nie zdążyli Niemcy ich za wiele postawić.

Masło maślane, podwójnie opisane. Data wykonania zdjęcia jest wklepywana ręcznie lub z EXIFu, NIe wjklepuj zatem w opisie daty czy roku, bo jest to nadwyraz zbędne, Podobnie nazwę miasta... Zdjęcia lądują w zbiorze zdjęc z Wrocławia, nie trzeba o tym po raz kolejny informować. Wystarczy za każdym razem opis rozpoczynać po kropce za nazwą iasta... W tym przypadku Ul. Teatralna.. w sumie to też zbędne ( i taki nie) ale ze ścieżki widać iż to ulica Teatralna, DOpiero za nazwą ulicy .. wklepujesz to, co jest głównym motywem tego ujęcia.

Impresja na temat zakładu kąpielowego PRL.
Gdzieś tak w latach 70. XX w. odwiedziłem raz ten zakład kąpielowy po prawej.
Mój znajomy, inspirujący mnie do działań literackich, szepnął: tam znajdziesz znak czasu.
Jakoś trudno było znaleźć ten znak czasu. Siedziałem w kolejce prawie godzinę czujny na ten znak.
Kiedy korpulentna pani powiedziała abym się przygotował, poczułem że już... Jednak nie.
Z korytarza kabin wyszedł sympatyczny facet z facjatą rozkrojonego arbuza, tak się wykąpał.
Pani poszła oczyścić wannę według regulaminu.
Kiedy wpuściła mnie do kabiny z wanną, poczułem się sam z mnóstwem wątpliwości higienicznych. Przesiedziałem kąpiel.
Znajomy spytał: Znalazłeś znak czasu?
Nie.
Znajomy orzekł: Tam się kąpie biedota, ale nie miernota. Komuniści tu nie przychodzą. Mają łazienki przydzielone przez system.

Gdzieś w zakładach kąpielowych chodziłam na masaże wodne i podwodne i uczyłam się pływać. Były to wczesne lata 80-te. Zapach pamiętam do dziś. Miejsca nie znalazłabym...

do Wacław Grabkowski: Pamiętam dwa zakłady kąpielowe. Jeden gdzieś przy Szczytnickiej - Skłodowskiej. Drugi przy Teatralnej - baseny. Musieliśmy tam chodzić co tydzień w ramach W-F. Piękne. Przy wejściu stał kamienny posąg-statua Łaziebnej, w konwencji Artemidy-Diany nieopodal Mostu Zwierzynieckiego.

do Anneob: Mnóstwo ludzi we Wrocławiu nie miało łazienek. Raz w tygodniu tłumnie nawiedzali ów zakład kąpielowy, przeważnie w piątek lub sobotę. Administracja nic nie robiła, bo w starych kamienicach stropy słabe, nie pozwalała budować, ale niektórzy omijali przepisy i urządzali łazienki nawet na korytarzach, gdzie były stropy Kleina.

do da signa: Pływać - to raczej na Teatralnej :)

do Wacław Grabkowski: ’Znam ten ból’’. Administracja nie zezwalała. Jednak. Jeżeli pracowali tam (czasem, także) odpowiedzialni inżynierowie wodkan to trudno się dziwić, ze nie chcieli brać odpowiedzialności za katastrofę budowlaną. Nie tylko stare stropy. Także stan starych o zbyt małym przekroju rur, złączy często częściowo zaślepionych. Zbyt mała ilość przewodów wentylacyjnych i kominowych (a ludzie instalowali ‘’piecyki’’ gazowe). Zagrzybienie, zamulenie, złogi w przewododach, nieszczelności itp.