|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 |
|
|
2 4 |
|
|
6 |
|
|
6 |
|
|
7 |
|
|
8 |
|
|
17 |
|
|
20 |
|
|
20 20A |
|
|
22 36 |
|
|
22a |
|
|
24a |
|
|
26 |
|
|
26 28 |
|
|
30a |
|
|
36 40 |
|
|
38 |
|
|
38 |
|
|
39 41 |
|
|
40 54 |
|
|
43 |
|
|
44 |
|
|
45 |
|
|
47 |
|
|
49 |
|
|
50 |
|
|
51 |
|
|
53 |
|
|
53a |
|
|
55 |
|
|
56 |
|
|
57 |
|
|
58 72 |
|
|
59 59c |
|
|
61 |
|
|
63 75 |
|
|
68 |
|
|
72a |
|
|
73 |
|
|
74 |
|
|
76 |
|
|
78 90 |
|
|
79 |
|
|
82 |
|
|
84 |
|
Więcej (7)
Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:
- Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
- Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
- Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł
Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)
zdjęcie 1
zdjęcie 2
zdjęcie 3
|
a%3A4%3A%7Bs%3A1%3A%22k%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bi%3A1%3Bi%3A1%3Bs%3A6%3A%22Polska%22%3B%7Ds%3A1%3A%22w%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A2%3A%2219%22%3Bi%3A1%3Bs%3A14%3A%22dolno%C5%9Bl%C4%85skie%22%3B%7Ds%3A1%3A%22p%22%3Ba%3A2%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A3%3A%22277%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Wroc%C5%82aw%22%3B%7Ds%3A1%3A%22m%22%3Ba%3A3%3A%7Bi%3A0%3Bs%3A5%3A%2244538%22%3Bi%3A1%3Bs%3A8%3A%22Wroc%C5%82aw%22%3Bi%3A2%3Bb%3A1%3B%7D%7D
|
wczytywanie danych...
|
|
|
|
|
Ulica Tadeusza Zielińskiego – ulica we Wrocławiu, do 1945 Höfchenstraße, niegdyś najkrótsza droga łącząca należące do joannitów z kościoła Bożego Ciała dobra (folwark) Höfchen-Commende (albo krócej Höfchen, dziś osiedle Dworek) z miastem.
Pierwotnie droga ta wiodła od biegnącej wzdłuż Fosy Miejskiej drogi (dzisiejsza ul. Podwale), obok ogrodu Eichborna (dzisiejsza ul. Muzealna, w I połowie XIX wieku nosząca nazwę Gabitzstraße) na południe i południowy zachód, aż do samej Höfchen-Commende, położonej w okolicach dzisiejszej ul. Pretficza; jej końcowy odcinek stanowiła dzisiejsza ulica Oficerska, a cała droga miała około dwóch kilometrów długości. Kiedy w 1868 włączono Dworek w granice Wrocławia, dokonano kilku zmian w nazewnictwie ulic w tym rejonie miasta. Na mapie z 1873 głównej drodze osiedla Gabitz przypisano nazwę Gabizstraße; zaczynała się ona przy linii kolejowej i biegła dalej na południe tak, jak dzisiejsza ulica Stysia i Gajowicka. Na tej samej mapie dzisiejsza Muzealna od Schweidnitzer Stadtgraben (Podwale Świdnickie, dziś środkowy odcinek Podwala) dociera aż do linii kolejowej przecinając po drodze Gartenstraße (ul. Piłsudskiego) i nosi nazwę Höfchenstraße, a jej przedłużeniem na południe jest niezabudowana wówczas jeszcze Landweg (droga wiejska).
Zabudowę odcinka ulicy na południe od linii kolejowej aż do placu Hirszfelda realizowano po roku 1880, działała tam Spółka Akcyjna Nieruchomości Śląskie (Schlesische Immobilien Aktien Gesellschaft). W tym też czasie ukształtował się ostateczny przebieg Höfchenstraße, która po wybudowaniu (w latach 1875-1880) przy jej północnym końcu Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych straciła swój początkowy odcinek (przemianowany został na Museumstraße – ulicę Muzealną) i od tego czasu zaczynała się od skrzyżowania z Tauentzien Straße (dziś ul. Kościuszki). Regulacje urbanistyczne na przeciwnym końcu Höfchenstraße zamknęły ją prostokątnym Höfchenplatz (placem Hirszfelda) na przecięciu z Hohenzollernstraße (Zaporoską).
Podczas oblężenia Festung Breslau w 1945 prawie cała zabudowa ulicy legła w gruzach. W stopniu nadającym się do odbudowy zachowało się jedynie parę budynków w jej środkowym odcinku w pobliżu skrzyżowania z dzisiejszą ulicą Swobodną, w tym – jako jedyna kamienica na wschodniej pierzei – secesyjny dom pod numerem 30a (na zdjęciu obok). Zachował się także budynek Szpitala Ubezpieczalni Krajowej (dzisiejszy szpital onkologiczny przy pl. Hirszfelda) na południowym końcu ulicy, budynek szkoły elementarnej z 1887 (projekt Richard Plüddemann i Robert Mende) przy skrzyżowaniu ze Swobodną (po wojnie Technikum Geodezyjne, później Technikum Spożywcze, dziś centrum Kształacenia Ustawicznego), a także hala targowa przy skrzyżowaniu z Piłsudskiego; ten ostatni obiekt jednak nie został nigdy odbudowany i w połowie lat 70. XX wieku został wysadzony w powietrze. Po wojnie nie odtworzono już południowego fragmentu dawnej Höfchenstraße łączącego Tauentzien Straße z Gartenstraße (Kościuszki z Piłsudskiego), budując w tym miejscu w połowie lat 60. bloki mieszkalne, przez co dzisiejsza ulica Zielińskiego jest jeszcze nieco krótsza niż przedwojenna i ma długość ok. 1,0 km. Łączy dziś ulicę Piłsudskiego z placem Hirszfelda, a współczesnym jej patronem jest Tadeusz Zieliński (1859-1944, filolog, członek PAU).
Do lat 60. zrujnowana ulica pozostawała niemal pusta, dopiero pod koniec lat 60. i 70. oraz w następnej dekadzie wybudowano trzy dwunastokondygnacyjne bloki z wielkiej płyty (każdy z 8 klatkami schodowymi) w pasie pomiędzy ulicą Zielińskiego a biegnącą równolegle do niej Gwiaździstą i kilka mniejszych budynków wielorodzinnych oraz kilka obiektów użyteczności publicznej (sklepy, szkołę, przedszkole). W wyniku tak przeprowadzonej zabudowy zlikwidowany został regularny podział na kwartały, a krzyżujące się z tą ulicą przed wojną przecznice (Bräuergasse, Schillerstraße, Moritzstraße, Viktoriastraße, Augustastraße) lub ich fragmenty znikły pod wielkopłytowymi gmachami.
Źródło: Autorzy: h Licencja: CC-BY-SA 3.0
więcej 
|
|
Do 1945 Höfchenstraße, niegdyś najkrótsza droga łącząca należące do joannitów z kościoła Bożego Ciała dobra (folwark) Höfchen-Commende (albo krócej Hö... dodano: 2010-03-19, autor: Julo
| | |
|
proszę czekać...
|