Wieża o wysokości 29 m, zwana Piastowską. Jest pozostałością dawnego zamku gotyckiego z XIV w. Zbudowana na planie kwadratu z wapienia krzesanego i cegły, z czasem pokryta wysokim, późnogotyckim dachem. W narożach jej zwieńczenia znajdują się gotyckie kamienne tarcze herbowe z wizerunkiem orła piastowskiego. Pod wieżą znajdują się lochy i podziemne przejście prowadzące poza mury zamkowe. Stanowi ona doskonały punkt widokowy na Cieszyn oraz Beskid Śląski i Śląsko - Morawski.

Historia Góry Zamkowej w Cieszynie związana jest ściśle z najstarszymi dziejami Polski i Śląska Cieszyńskiego. Początki jej zasiedlenia datują się na V wiek p.n.e.. W IX wieku istniało już na niej grodzisko, które przed 115 rokiem zostało grodem kasztelana. Od 1290 do 1918 roku była siedzibą cieszyńskich książąt z dynastii Piastów i Habsburgów. Cieszyński zamek był imponującą warownią z kilkoma wieżami, otoczoną murami. Składał się z zamku górnego i dolnego. Pod koniec wojny trzydziestoletniej zamek został zniszczony i popadł w ruinę. Zbiegło się to z wygaśnięciem cieszyńskiej linii Piastów. Do reliktów piastowskiej przeszłości należy kaplica grodowa pod wezwaniem św. Mikołaja i św. Wacława. Jest to romańska orientowana rotunda wzniesiona w połowie XI wieku. Po średniowiecznych umocnieniach zamku górnego zachowała się cylindryczna baszta obronna z końca XIII wieku oraz gotycka “Wieża Piastowska” z wieku XIV, z której roztacza się szeroki widok na Cieszyn i Beskid Śląski. Na górze Zamkowej znajdują się także pozostałości dawnej drogi i wieży bramnej.

Aleja Jana Łyska wywodzi się od nazwiska istebniańskiego poety, który zginął jako legionista w 1916 r. Dawniej nazywana była Neue Straße - Nowa Droga lub Drogą do Trzyńca (obecnie na Zaolziu w granicach Republiki Czeskiej). W 1972 r. brzeg koryta rzeki został wybetonowany, by nie dochodziło do podmywania w czasie powodzi. Prace te wykonała ustrońska grupa Okręgowego Zarządu Wodnego.