Kamienica Pod Obrazem – Na przełomie XVI-XVII w., należała do mediolańskiego rodu Cellarich. Jej przebudowa miała miejsce w 1633. Od połowy XVII wieku znajdowała się w rękach Warszyckich, (senatorskiego rodu z Pilicy), w XVIII w. należała do Wojciecha Męcińskiego, starosty ostrzeszowskiego; w 1735 sprzedana Marii Józefie z Wesslów - Sobieskiej, prawdopodobnie w tym okresie budynek została przebudowany. Około 1753 lub 1756 r. ówczesna właścicielka przekazała kamienicę swojemu bratankowi Teodorowi Wesslowi. Po 1764 budynek był własnością krakowskiego kupca Balcera Hallera.
Podczas pożaru Krakowa w 1850 kamienica nie ucierpiała, mimo, że spłonęły sąsiednie zabudowania. Mało tego, na niej zatrzymała się ściana ognia. Cud ten przypisywano właśnie obrazowi Matki Boskiej. Odnowiono ją w 1851 całkowicie zmieniając fasadę. W XIX w. zakupiona przez Jana Wentzla, który otworzył w niej restaurację. Po II wojnie światowej lokal został upaństwowiony i działał pod nazwą "Restauracja pod obrazem". zamknięta w latach siedemdziesiatych XXw. ok 2014 , ponownie wznowiła działalność.
Jedna z legend głosi, że kamienica jest połączona podziemnymi tunelami z zamkiem wawelskim. Tak bardzo wierzono w ten przekaz, że w 1754 w piwnicach szukano ukrytych skarbów, czy znaleziono?, tego nie udało się ustalić...
Aktualnie przyjęta nazwa "Pod Obrazem" została nadana podczas renowacji kamienicy w 1718r.
