Wnętrza

A gdzie Twoje zdjęcia Grzesiu :))

Co nowego mogę tu pokazać? Ale dla chętnych są tutaj zapraszam.

Fotopolanie znowu w akcji . A co z fotkami z tej akcji ?

do ZPKSoft: No właśnie, chyba chowa dla potomnych.

do gregorr: Kilka ciekawych fotek by się znalazło na Fotopolskę :)

Mamy Cię Teresko!

O Matko! Usunąć to ;-) Nie liczy się ...Fotopolanin bez aparatu to jak żołnierz bez karabinu...

Co chcesz? Fajnie wyszłaś, jeszcze cię nie znałem a już mi wpadłaś w o..biektyw!;-)

Ciekawa ta akcja .

do † KazimierzP: ;-)

Festunga już nie ma wśród żyjących

do † ☻: Składam Ci Danuto wyrazy współczucia.
Dobry Jezu, a nasz Panie daj mu wieczne spoczywanie.
Niech spoczywa w pokoju wiecznym. Amen.

do † ☻: To był przedostatni komentarz Berniego czyli Bernarda Bednorza. Wczoraj trafiłem na nekrolog - Berni pracował w Muzeum Architektury - zmarł w październiku 2020. O ile się nie mylę to miał 42 lata (bez miesiąca).

do Neo[EZN]: Piotrze, wypada uczcić jego pamięć. Dodaj zdjęcie do "pożegnań " .

do ZPKSoft: Tak zrobię wieczorem.

Mamy Cię!

Stoisz (prawie) w tym samym miejscu, to "pstrykacz" się przesunął ;)

Mam sentyment do tego miejsca - byłem tu trzy razy w czasie trzech wakacji na przełomie lat 80. i 90. - ostatni raz w 1993 roku... mam nadzieję, że jeszcze za żywota uda się odwiedzić to miejsce. W dodatku w Helu pierwszy raz zasiadłem przed komputerem - w jednym domku rybackim był salon z grami komputerowymi - stały komputery "Atari" - zagrałem tam w "Montezumę" :)

Dodałam porównanie.

do † Yanek: Minęło 22 lata. Domy nie do poznania.

do PEŻ: Ulica też.

do † Yanek: Styropian + blachodachówka, mi się niestety odechciewa zwiedzać powoli.

do Neo[EZN]: Mój sentyment do Półwyspu sięga 1968 roku. Pierwszy raz w Juracie (wrzuciłem z dwa zdjęcia). Niestety, postępująca w błyskawicznym tempie zabudowa (na Helu armia odstapiła tereny) powoduje, że w sezonie trzeba mieć silne nerwy aby tu wypocząć. Dlatego jeżdzę od kilku lat na przełomie lutego/marca aby odbywać swoje sentymentalne wędrówki. Z pozytywów: podoba mi się dzialałność Muzeum Obrony Wybrzeża.

do PEŻ: No właśnie słyszałem, że sporo się tam zmieniło - i na lepsze i na gorsze w ciągu ostatnich 20 lat. Ponoć wyjazd z samego półwyspu w czasie wakacji jest fatalny i korek samochodowy potrafi mieć ponad 20 km długości.

Pamiętam, że w lesie między Helem a Bałtykiem było sporo okopów - wyłożonych betonowymi płytami a obok okopów masa łusek po pociskach artyleryjskich.

Pamiętam też, że po drodze z Władysławowa do Helu były chyba dwie bramki na których żołnierze sprawdzali dokumenty. Nie pamiętam jednak jakie dokumenty sprawdzali i czy każdy w tym czasie mógł sobie wjechać do tej miejscowości. W samym porcie były organizowane wycieczki - również w jego wojskowej części.

do Neo[EZN]: Taki stan trwał do 1990/91 roku. Na bramkach dostawało się przepustkę na przejazd samochodem. Jadac pociągiem tego problemu nie było, tylko żołnierze stawali na schodach pierwszego i ostatniego wagonu. Teren po jednostce rakietowej (okopy, umocnienia przeciwdesantowe wyprute z ziemi oddanej developerom). Część schronów przewieziono do MOW. Bunkry pod Jastarnią, te z 1939 r., odrestaurowane. Port Wojenny tylko z nazwy, opustoszały.

do PEŻ: Płot przegradzajacy plażę w Juracie:

do PEŻ: Neo, litości, poproszę ładnie o przywrócenie wśró komentarzy tego , co trwało niezmiennie od zarania dziejów, jeden wątek, jedno zdjęcie, Teraz to ja oczopląsu dostaję , i chyba nie tylko ja, od powtarzających się za każdym wpisem pod każdym z poszczególnych zdjęć.

do esski : O, faktycznie dalej jest problem, za chwilę to sprawdzę i naprawię.

do WW: Ostatnio bylem w sierpniu, mnóstwo ludzi, nic nie widać, styropian w oczy się nie rzuca ;)

do † Yanek: To co zrobiono z Klifem Chłapowskim to koszmar. Punkty widokowe niedostępne, tonące w tymczasowej gastronomii i ogrodzonych polach campingowych. Do klifu nie ma już praktycznie dostępu, chyba, że w okolicach Rozewia. Działalność architektoniczna....szkoda mówić. Władysławowo - kombinat dla "letników". Może rano wrzucę parę kwiatków z "Władka".

Czyli Fotopolanin w akcji ;-)

Co ja się w takiej domowej ciemni nasiedziałem!
Dniamy i nocamy ;))

Na pierwszym planie powiekszalnik "Krokus"

To jest Krokus 3, wczesna wersja jeszcze bez sufiksu "kolor" - bez wkładki na filtry barwne. Warto też zwrócić uwagę na radio Guliwer.

Film w koreksie beztaśmowym nawijało się (właściwie to wsuwało) przyciskając palcami na zmianę jedną i drugą szpulę i obracając następnie przeciwną szpulę o pół centymetra. Wpadłem na to dopiero jak połamałem i posklejałem szpule. Dawało się to zrobić zupełnie po ciemku, tyle że po tym jak się oczy przezwyczajały to się okazywało że wcale nie jest ciemno. Po włożeniu filmu i zalaniu trzeba było koreksem stuknąć o podłoże, żeby oderwały się pęcherzyki powietrza.
Do suszarki miałem gumowy wałek, do tego po utrwaleniu woda do płukania ze zmiękczaczem i nie było plam.
A oranżada przy hydrochinonie i do tego zawartość popielniczki to całkiem niezły przepis na raka ;)

Ja też piłem oranżadę w ciemni, wprawdzie czułem przypływ weny twórczej ale miałem problemy z ustawieniem ostrości.

do Stenek: W domu miałem słabszy sprzęt. Rzutnik ,,beta”, maleństwo, ale dawało radę. Pamiętam suszarkę dwustronną do zdjęć, na prąd. Dobrze grzała, lecz należało, od czasu do czasu, wałować ją butelką. Jeszcze kuwety, maskownica, papier w szufladzie, czerwona żarówka przy suficie. Czas naświetlenia odliczałem w myślach. Sto jeden, sto dwa, sto trzy, sto cztery – to cztery sekundy, koniec naświetlania papieru i wrzut do kuwety z wywoływaczem. Po chwili płukanie i do utrwalacza. Na Polibudę do tej ciemni można było wejść nawet w nocy, dzięki Dzidkowi :)

do Stenek: Pewnego jasnego dnia zaczął mi strzelać film w aparacie, a nie chciało mi się zasłaniać okien kocami, więc wlazłem do szafy i po ciemku naprowadziłem film na zębatkę, ale przy okazji wypadła mi blaszka dociskowa od pokrywki i wszystkie zdjęcia wyszły zamazane. A wtedy miałem obchód po Wilczym Kącie…, mielibyśmy fajne zdjęcia.

do Stenek: Ja do suszarki wkładałem zdjęcia licem do płótna i wychodziły matowe. Obecnie skaner bardzo dobrze bierze obrazek z takiego suszenia.
Nie wiem jak wy, ale ja miałem problemy z nawijaniem filmu na bęben koreksu. Wolałem oddać film do wywołania.

do Wacław Grabkowski: Ja na tych samych zasadach (-Ojciec) też grasowałem w początku lat siedemdziesiątych w ciemni budynku D-1. Było to chyba jednak inne pomieszczenie.
"Moja" należała do I-7 i mieściła się przy warsztacie mechanicznym instytutu (od strony Janiszewskiego na poziomie "0", pod halą wysokich napięć)

do Wacław Grabkowski: Wacławie, z tym wałowaniem to nie tak. Suszarka tego nie wymagała, raczej papier zdjęciowy. Miałem taką technikę, że zdjęcia nakładałem na owe "srebrne" blachy (no dobra, niklowane czy chromowane), oczywiście zdjęciem do blachy (żeby miało błysk), potem kładłem blachę na stole, przykrywałem gazetą (ale nie jedną stroną, tylko kilkoma) i teraz najważniejsze: brałem gumowy wałek fotograficzny z uchwytem, i heja, wałowało się zdjęcia przez gazetę, raz w górę, raz w bok. Cel był jasny - wycisnąć jak najwięcej wody ze zdjęć, aby nie robiły się na powierzchni plamki od bąbelków powietrza, no i żeby zdjęcia wstępnie odsączyć z wody ile się da. Całą ta praca w ciemni to dała by się opisać w łądne parę kartek, jak mniemam, bo było w tej ciemni co robić

A Stenek wywoływał filmy formatu 6x9 - ręcznie! Kto wie, jak? i jakiej używał do tego żarówki, żeby widzieć, co robi???

do vigo: Ta ciemnia była na pierwszym, albo na drugim w wypożyczalni sprzętu.

do cracusiac: Też chciałem mieć Krokusa, ale zabrakło pieniędzy.

do Stenek: Ja mialem lepiej gdyz uzywalem suszarki tzw "bebnowej". Przy wolaniu nie potrzeba zadnego oswietlenia, wystarczy przestrzegac temperatury i czasu. Czasami mozna bylo sobie "oswietlic" ciemnozielona zarowka /lub kaseta z filtrami/ z wiekszej odleglosci skierowana na sufit. A wywolanie albo w koreksie, albo trudniej w kuwecie, co wymagalo nieco wiekszych umiejetnosci.

do cracusiac: Tak Cracusiac. Miałem mooocno ciemno zieloną żarówkę fotograficzną (NARVA), która dawała tyle światła co nic, i czekać było trzeba dość długo, żeby oczy zaadaptować do tak trudnych warunków oświetleniowych.
Film wywoływałem w kuwecie na stole, mając ją przed sobą. Jjedną ręką trzymałem film za końcówkę, a drugą trzymałem całą rolkę wkładając nieco palce w ten filmowy rulon, potem zanurzałem film i rozwijałem go i zwijałem wielokrotnie, mierząc czas stoperem lub kuchennym brzęczkiem mierzącym czas i cykającym jak zegar
Rozwinięciem tej techniki było trzymanie każdego końca filmu inną ręką, po czym raz zwijałem go w wywoływaczu na prawą rękę (robiąc rulon) i na odwrót, zwijałem go i rozwijałem na drugą rękę. Początek i koniec filmu nie był nigdy naświetlany, więc żadne "paluchy" mi nie przeszkadzały, nawet jak wyszły ;-)

do Wacław Grabkowski: Koreksy były taśmowe (za 42zł) i beztaśmowe (o wiele droższe, pod marką Krokus). wsunięcie filmu w rowki tarcz koreksu beztaśmowego wymagało pewnej wprawy (trzeba było poćwiczyć na wywołanym filmie). Taśmowe za 42zł miały zaś wady objawiające sie zacinaniem szpuli która nie można było obracać w puszce, skutkowało to pęcherzykami powietrza na filmie i co za tym idzie bialymi plamami na pozytywie.

do Jarosław Dubowski: Jarku, o co chodzi z tym radiem Guliwer???

do Jarosław Dubowski: Koreks dało się opanować, i wręcz było trzeba, bo filmu małoobrazkowego w rękach się wywołać nie dało. Innym wyjściem było wywołanie u fotografa

do Stenek: O co ? O to że stoi . I może grało dopóki go nie zalano.

do et21: Co tam rak. Mnie powiększalnik niemal pozbawił życia. Pękła sprężyna „przeciwwagi” w kolumnie i głowica ważąca ok.18 kg spadła z wysokości ok. metra przelatując mi przed nosem.

do et21: Koreksu beztaśmowego używałem do wywoływania przeźroczy. Beztaśmowy był konieczny aby można był zrobić naświetlanie po pierwszym wywoływaniu. Wyciągało się szpulę z puszki koreksu, pakowało do wazy od zupy (biała, ścianki dobrze odbijały światło) napełnionej wodą, i dwie lampy z mocnymi żarówkami przez kilka minut.

Dorzuciłem do Fotopolan w akcji :)

Jako że nowy fotopolanin, to raczę przypomnieć o dodawaniu większych zdjęć. Na fotopolsce w chwili obecnej obowiązują większe ilości pixeli na dłuższym boku. 1500-1600 to minimum.

Poprawione.

Kilka słów o fotopolaninie

do esski : A maximum?

do ŁukaszGrzelik: Jakiesik zdeformowane...

do cracusiac: Nie ma maximum... jak masz plan to 40k nie wystarczy

do cracusiac: Paragraf 14

Fajne porównanie :)) Wiadomo już, że w tym roku budynek zostanie rozebrany? Tylko ten człon czy cały?

Ten z tyłu nie chciał się po 43 latach rozebrać do drugiego zdjęcia?

Jasio nie żyje. R.I.P.

do Neo[EZN]: Dziękuję Neo :) Dodam, że za włosy w 73 oberwałem od milicjanta, tu na rogu Wilczej i Krakowskiej. Był wieczór, staliśmy przy ulicy, trochę pajacowaliśmy, zatrzymał się niebieski samochód marki Warszawa, wysiadł milicjant, podszedł do nas… Pan władza zamachnął się, chciał w głowę, ale uchyliłem się, oberwałem pałą w szyję i obojczyk.
W tym domu jeszcze mieszka tylko dwóch moich kolesi, więc kiedy dostaną mieszkania dom zostanie splantowany w całości.

do † ☻: Nie pomyślałem o nim. Na pewno by się zgodził. To jest Jasiu K.,mieszka przy Traugutta. Jak postawią w tym miejscu wieżowiec, to cykniemy sobie na jego tle :)

do Wacław Grabkowski: [*]

Gratulacje Piotrze!
To miłe, że epizodycznie znalazłem się w tym artykule, ale trochę szkoda, że moje nazwisko jest z błędem. Chociaż trzy linijki dalej napisali poprawnie :)

Gratulacje Piotr. Reprezentacja czy reprezentant ? Kto jeszcze był z FP z Tobą ?

Czuje się zaśczycony źe jestem w takiej grupie pozytywnie walniętych, poprostu fotopolan to brzmi dumnie, dziękuje Piotrze za super pomysl i super zabawe. Choć jestem Czechem, to się moge pochwalić tym źe znam więcej Polske jak co drógy Polak ☺☺☺

do mamik: Maćku, a może uda się jakoś dodać linkowany artykuł do naszego zbioru ?

do mamik: Dzięki za linka - już sporo czasu jestem na FP i mam z tego dużo przyjemności, ale dopiero teraz dowiedziałam się, jaką renomę ma Fotopolska i to oczywiście cieszy !

do ZPKSoft: Zrobiłem poprzez zrzut całej strony. Wyglada dziwnie ale jak się powiększy jest ok.

do mamik: Super ! Artykuł jest świetny i dobrze by przetrwał.

do bonczek_hydroforgroup: Dzięki. To było odświeżenie artykułu sprzed 6 lat, byłem tylko ja.

Fotopiesek :)))

Fajna kompozycja i cierpliwe wyczekiwanie Sławka.

Zawsze trzeba mieć coś, jakiś smakołyk, żeby przekupić pieska :)

Namawiał, namawiał i namówił. Cierpliwość popłaca:

Super!

do ZPKSoft: Członek rodziny "vetinarego" ( bardzo przyjazny piesek) . Sławek namawia go żeby się obrócił

do piotr brzezina : Piotrze, czy możesz to przypisać dodatkowo do konkretnego cmentarza?

do Ewqa100: Sally jest latfo przekupić, nie trzeba smakolika. Jej wystarczy tylko poglaskanie. Ale z pozowaniem jest naprawde problem. Poprostu jest bardzo wstydliwa.

do vetinari: Jak kobita, musi najpierw iść do fryzjera, potem zrobić makijaż ...bo do zdjęcia trzeba się przygotować ;-)

do ZPKSoft: Chociaź sie to niewydaje, to sally laśnie z powodu zlotu bylaw poniedzialek w salonie...pedikura, strzyźenie , ondulacjia...ale jak to Sally 5 min. po wyjśczu..powrucila do swojego "normalnego" stanu...☺

do vetinari: A co chcieli z niej zrobić pudla ? ;-)

do ZPKSoft: Nie..poprostu...z Sally co miesiac trzeba jakoś wydostacz 2-3 kg wlosów...

do Tommy tricker: Gwiazda przed sesją zdjęciową powinna odpocząć w swojej garderobie :)

do Tommy tricker: Problem jest w tym, źe Sally jest poprostu Sally...nie ma wiecej cierpliwego psa, ale ja sam do tej pory jej porzadnego zdjiecia niezrobilem. mojim zdaniem, zwierzeta odbieraja obiektiw jako..wielkie oko, i niekturym sie poprostu niepodoba.

do Dana : Poprawione ☺

do vetinari: Z tyłu jest Czesil, Sławek leży , stoi wiemy kto , czteronożny wiemy, a kto stoi z lewej ?

do piotr brzezina : Rafal Chmielowiec....

FotoCzech.

Do vetinari: Nie przejmuj się tym co tu wypisują. Smutny to znaczy - wstępnie wesoły :)

do cm: Coś smutny na Czecha ;-)

do piotr brzezina : Bo to polski Czech ;-)

do piotr brzezina : Zasluchany...☺☺

do piotr brzezina : Smutny, bo bez piwa.

do vetinari: Słuchołeś jak faroż beblo.

do piotr brzezina : Ja lubie takie opowiadania, ludzi którzy maja co opowiadzieć trzeba sluchać...i ksiadz proboścz mial co opowiadacz, bo znal historie kaźdego kamika na terenie kościola.

do cm: ☺☺☺

do cm: Masztalski fotografuje żonę:
- Nie śmiej się tak gryfnie, bo przeca żoden nie pozno, żeś to ty...

do Tommy tricker: Naprawde wygladam aź tak smutno ? Poprostu sie zachluchalem....mam chyba cieźke źycie...☺☺☺

do Eugeniusz S.: ☺☺☺

do mirekjot: Pieknie powiedziane i napisane, dziekuje.....Czlowiek jest nachwile powaźny i nik mu to nie wierzy ☺☺☺

do Tommy tricker: Tomku dobrze jest, Czesi maja troche inny rodzaj humoru,wybraleś piosenke z lat 80tych, która chcac niechcac, byla hitem tej doby. Wtedy wlaśnie powstawaly takie kutlowe rzeczy jak Szpital na periferiach, Kobieta za lada i Pod jednym dachem. Ludzie wypoczeli po normalizaciji lat 70 tych i bylo trzeba pokazać calemu narodu źe budowanie socialzimu jest na dobrej drodze...Cenzura troche popuścila z swojej ostroźności i ponownie powracali takie imiona jak Menzel, Hrabal....i wtedy wlaśnie sie ponownie udawalo czytać slowa miedzy rzadkami. To co Czeszy lubia najbardziej.
Co do stosunków miedzi nami, foptopolanami....ocziwiścze źe beda czasami sluczky i ostrzejsze slowa w gronie. Ale tak ogólnie...dobrze jest. fotopolska niejest facebookem, niejest anonimowa i ludzie sie prawie znaja osobiście. Jesteśmy jedna wielka rodzina pozitiwne walnietych ludzi, i nawed w tych najlepszych rodzinnach królewskich maja czasami potrzebe przewietrzyć emocije.... Waźne jest odnajdowanie tego co nasz laczy i nie rozdziela. Pozdrawiam i dziekuje źe nadal jesteś midzi nami, bo kaźdy chetny sie liczy.