Województwo dolnośląskie

Zamek w Żmigrodzie wspominano po raz pierwszy w 1296 r. Przypuszcza się, że była to jeszcze budowla drewniana. Następna informacja o castrum należącym do książąt oleśnickich pochodzi z 1375 r. Była to budowla na planie nieregularnym ze stojącą od północy wieżą i bramą wjazdową od południa, stojąca wśród rozlewisk rzeki Baryczy i otoczona fosą.



Wraz ze śmiercią ostatniego Piasta oleśnickiego, Konrada Białego, w 1492 roku miasto wraz z zamkiem przeszło na własność króla czeskiego Władysława Jagiellończyka, który to przekazał miejscowe ziemie polskiemu feudałowi z Wielkopolski Zygmuntowi Korcbokowi (Kurzbachowi) z Witkowa (Witkowskiemu). Wilhelm Kurzbach był w 1560 roku budowniczym drugiej, obecnej wieży. Jest to budowla czworoboczna, czterokondygnacyjna o charakterze mieszkalno-obronnym.



Rodzina Kurzbachów władała zamkiem do 1592 r. kiedy to został sprzedany Adamowi Schaffgotschowi. Na przełomie XVI i XVII w. zamek był dwukrotnie niszczony przez pożary. Odbudowany i silnie umocniony zamek przez dwa lata skutecznie odpierał ataki wojsk szwedzkich. Zdobyty został w 1642 r. i służył Szwedom przez następne 8 lat jako baza wypadowa na Śląsk.



Od połowy XVII w., aż do końca II wojny światowej właścicielami była rodzina von Hattzfeld. Melchior von Hattzfeld, feldmarszałek austriacki, dokonał przebudowy zamku na okazały barokowy pałac w latach 1655-1657. Średniowieczne budynki zostały usunięte i zachowała się jedynie stojąca do dziś wieża. Pałac zmodernizowano w XVIII w.



W dniu 9 lipca 1813 roku spotkali się na zamku car Rosji Aleksander I, król pruski Fryderyk Wilhelm III oraz posłowie angielski i austriacki aby opracować plan ostatecznego pokonania Napoleona. W XIX w. zdjęto z wieży czterospadowy dach i dobudowano górne partie ozdabiając je neogotyckim krenelażem.



Pałac został zniszczony w 1945 r. i nie został dotąd odbudowany. Ocalała jedynie wieża, która została odrestaurowana na zewnątrz. W latach 70. ubiegłego stulecia dokonano wyburzenia ogromnej części ruin pałacu. Gruz wywieziono, a pozostała drobna część zachowanych ruin stanowi mały procent oryginalnej wielkości pałacu. W 2007 roku rozpoczęto odrestaurowywanie tejże zachowanej części ruin oraz wnętrza wieży, wykorzystując środki unijne.

Źródło:

Dodał: Kavikvs, 2026-06-21 08:44:02

więcej

Kościół filialny p.w. św. Jadwigi, wzniesiony w XV w., przebudowany w 1845 r., orientowany, murowany na cokole, z przyporami, jednonawowy z wieżą od zachodu z hełmem w formie ostrosłupa na niej chorągiewka z datą 1845 r. Dachy dwuspadowe, prezbiterium mniejsze kwadratowe. Od południa dobudowana kruchta. Kościół otoczony jest murem z kamienia. Na zewnątrz tuż przy murze stoi krzyż trójlistny z 1897 r. z kamienia na wielostopniowym cokole.

źródło :

Dodał: ZPKSoft, 2026-06-19 12:04:21

więcej

Przystanek osobowy PKP Kłodzko Miasto - do dyspozycji posiada jeden peron i dwa tory . Tuż przed II wojną światową Niemcy rozpoczęli rozbudowę dworca. Wybudowano wówczas dwa dodatkowe perony (razem są trzy) przykryte drewnianymi wiatami (nie zachowanymi do naszych czasów) oraz dwa przejścia podziemne: szersze dla pasażerów (używane do dziś) oraz węższe dla obsługi technicznej dworca (obecnie zamurowane).

Od początku XX wieku istniał niewielki budynek dworcowy (zlokalizowany przy pl. Jedności) z poczekalnią, kasami oraz bezpośrednim połączeniem ze schodami na peron. W 1974 roku został wyburzony w związku z poszerzaniem jezdni.

Zdjęcia z wyburzania budynku można zobaczyć tu:

Dodał: mietok, 2026-06-18 23:02:13

więcej

Linia Kolejowa Kłodzko - Wałbrzych ("Śląska Kolej Górska") miała stanowić część kolei berlińsko - wiedeńskiej. Bieg jej miał być poprowadzony z Berlina przez Goerlitz, Jelenią Górę, Wałbrzych, Nową Rudę, Kłodzko, Międzylesie i na terytorium Czech do Usti nad Orlicą, a stamtąd prowadziła już wcześniej wybudowana kolej do stolicy Cesarstwa Austriackiego. Wstępne prace rozpoczęto już w 1854 r. Wówczas to nadprezydent prowincji śląskiej hrabia Zedlitz-Tutzscheler otrzymał memoriał, który nakreślił w Wittenberdze Kreuger specjalista w budowie kolei w Państwie Pruskim, który chciał by linia była dwutorowa. Projekt ten niestety został na pewien czas odsunięty. W październiku 1866 r. pojawiła się propozycja, aby odcinek z Wałbrzycha do Kłodzka wybudować przez Mieroszów i czeski Broumov, z pominięciem Nowej Rudy. W grudniu tego samego roku pojawiła się też wersja budowy kolei z Dzierżoniowa do Nowej Rudy przez Góry Sowie i Przygórze. W 1870 r. wybuchła wojna francusko - pruska, a budowa linii stała się wówczas za droga i prace przerwano. Kolejny projekt pojawił się w 1874 r., gdzie rozważano budowę kolei ze Świdnicy przez Góry Sowie, Jugów, Miłków (obecnie ul. Fabryczna Ludwikowic Kł.) do Nowej Rudy. W końcu linia w obecnej formie została wytyczona w 1876 r. Pierwszy ten łatwiejszy odcinek z Kłodzka do Nowej Rudy uruchomiono w 15 października 1879 r. Dokładnie trzy lata później po wybudowaniu trzech znacznej długości tuneli i siedmiu wielkich stalowych mostów pociągi mogły ruszyć drugim odcinkiem z Nowej Rudy do Wałbrzycha. Na początku linia w całości była jednotorowa. W latach 1907-1912 dołożono drugi, a w 2000 r między Nową Rudą a Ludwikowicami jeden rozmontowano. Pociągi pasażerskie relacji Kłodzko - Wałbrzych - Kłodzko kursowały do 1 kwietnia 2006 r, gdy to pozostawiono na tej trasie tylko pociąg z Krakowa do Jeleniej Góry i to sezonowo, czyli w okresie wakacyjnym. 9 grudnia 2007 roku ruch pasażerski między Kłodzkiem a Wałbrzychem całkowicie ustał na trochę ponad rok, by 5 stycznia 2009 roku znowu tą trasą ruszyły pociągi pasażerskie. Malownicza trasa kolejowa biegnie południowo - zachodnim zboczem głównego grzbietu Gór Sowich. Jej atrakcje to przede wszystkim długie tunele i wielkie wiadukty.

Dodał: Mikrob, 2026-06-18 22:40:10

więcej

Dworzec kolejowy został wzniesiony ok. 1908 r., podczas przebudowy linii na dwutorową.



Towarzystwo Regionalne Ziemi Świdnickiej.

Dodał: Dariusz Łukasik, 2026-06-18 22:17:39

Legnickie Pole 1241 to cykliczna, dwudniowa impreza historyczno-edukacyjna, której głównym punktem programu jest spektakularna inscenizacja historyczna Bitwy pod Legnicą z 1241 roku. 

Wydarzenie to odbywa się co roku na początku czerwca i przyciąga tysiące widzów. Główne atrakcje imprezy obejmują:

• Inscenizację bitwy – widowiskowe starcie z udziałem setek rekonstruktorów, nawiązujące do najazdu mongolskiego na ziemie polskie.


• Średniowieczny jarmark i obóz – możliwość zobaczenia trzynastowiecznych realiów życia obozowego, rzemiosła oraz pokazów sokolniczych i konnych.


• Turnieje rycerskie i łucznicze – zmagania wojowników oraz parady w historycznych strojach.


• Koncerty muzyki dawnej – występy zespołów nawiązujących brzmieniem do epoki. 

Dodał: da signa, 2026-06-17 22:01:38

więcej

Stacja została otwarta 1 października 1904 roku.

Dodał: Dana , 2026-06-16 09:32:51

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego – pierwotny wzniesiony w XIII w., obecny powstał w XIV w. i był kilkakrotnie znacznie przebudowywany i rozbudowywany po z niszczeniach i pożarach w latach 1598, 1648, a w 1750 r. dostawiono do niego wieżę. Jest to budowla orientowana, z oskarpowaną nawą , prostokątnym prezbiterium i wielobocznie zamkniętą absydą zwieńczoną psełdokopułą z latarnią. Prezbiterium przekrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe, a nawę kolebkowe. Na osi stoi wieża, dołem kwadratowa, górą ośmioboczna, zwieńczona hełmem z prześwitem. Dach dwuspadowy. Do prezbiterium dostawione są piętrowe loże kolatorskie z zakrystią. Okna rozglifione, w większości zamknięte łukiem odcinkowym, w absydzie półkoliście. Skromny półkolisty portal z umieszczonym wyżej kartuszem herbowym. Wewnątrz barokowe wyposażenie z XVIII w. Na murach kamienne epitafia z XVII-XVIII w.



„Słownik geografii turystycznej Sudetów” t.2 „Pogórze Izerskie” pod redakcją Marka Staffy. Wrocław 1999

Dodał: Marek W , 2026-06-15 21:00:12

więcej

Kościół parafialny Św. Michała Archanioła, wzmiankowany w 1376 r. Obecny, gotycki, wzniesiony przez budowniczego Henryka z Nysy ok. 1500 r., restaurowany i częściowo przebudowany w 1860 r., remontowany w 1930 r., odnowiony w 1966 r. Orientowany, murowany, oskarpowany, jednonawowy, z wieżą od zachodu i prostokątnym prezbiterium, nakrytym dwuprzęsłowym sklepieniem krzyżowo-żebrowym z rzeźbionymi wspornikami. Wyposażenie wnętrza póżnobarokowe pochodzi z poł. XVIII w.

źródło :

Dodał: ZPKSoft, 2026-06-14 13:39:11

więcej